Na Europie jest życie - twierdzi brytyjska badaczka

To „niemal pewne”, że na księżycu Jowisza, Europie, istnieje obce życie. Również z resztą Mars może ukrywać prymitywne mikroorganizmy.

Takie jest zdanie wiodącej brytyjskiej badaczki zajmującej się kosmosem, profesor Moniki Grady, która twierdzi, że pojęcie nieodkrytego życia w naszej galaktyce nie jest tak daleko idące, jak można by się spodziewać.

Profesor Grady, profesor nauk o planetach i kosmosie, twierdzi, że lodowate morza pod pokrywami lodowymi Europy mogą być siedliskiem stworzeń podobnych do ośmiornic.

Jednocześnie głębokie jaskinie i jaskinie znalezione na Marsie mogą również kryć podziemne formy życia - ponieważ oferują schronienie przed intensywnym promieniowaniem słonecznym, a jednocześnie potencjalnie mogą pochwalić się pozostałościami lodu.

Profesor Grady przemawiała na Liverpool Hope University, gdzie właśnie została kanclerzem, i ujawniła: „Jeśli chodzi o perspektywy życia poza Ziemią, to jest niemal pewne, że pod lodowcami Europy jest życie (...) Gdzie indziej, jeśli ma być życie na Marsie, będzie ono pod powierzchnią planety."

Dlaczego pod powierzchnią? 

Grady tłumaczy: „Tam jesteś chroniony przed promieniowaniem słonecznym. A to oznacza, że w porach skał może pozostać lód, który może służyć jako źródło wody."

Jej zdaniem na Marsie trudno oczekiwać by istniało jakiekolwiek życie bardziej złożone od bakterii, jednak w przypadku Europy jest poważna szansa, że znajdziemy tam bardziej złożone formy życia. 

Ludzkość pochodzi z kosmosu? 10 powodów, dla których można tak przypuszczać cz. II

5. Wszyscy jesteśmy Marsjanami?

W 1984 r. Na Antarktydzie odkryto pochodzący z Marsa meteory, opuścił on Czerwoną Planetę około czterech miliardów lat temu. Niektórzy astrobiolodzy twierdzą, że zawiera składniki starożytnego życia w postaci skamieniałych drobnoustrojów. MIT finansuje badania mające na celu zbadanie możliwości, że życie na Ziemi pochodzi z Marsa. Wynalezili narzędzie do wykrywania, aby zbadać powierzchnię Marsa w poszukiwaniu DNA i RNA, budulca życia.

6. Życie mogło przetrwać w lodzie

Niezwykle ciekawych informacji dostarczył nam w ostatnim czasie  „Oumuamua” - cylindryczna skała przybyła do naszego Układu Słonecznego z nieznanego miejsca. Wokół obiektu narosło wiele teorii, w tym historie na temat międzygwiezdnego statku, najciekawsze jednak było to, z czego był on wykonany. Okazało się bowiem, że w dużym stopniu był to lód, co wskazywać może na fakt, że lód może przetrwać długie, międzygwiezdne podróże stanowiąc jednocześnie doskonałą osłonę dla żywych, zachowanych w mrozie organizmów.

Może to być zatem doskonały przykład tego jak życie mogło dotrzeć na Ziemię wcale nie z Marsa, ale z odległego miejsca daleko poza naszym Układem Słonecznym.

7. Dna powstało nie na Ziemi, lecz w kosmosie?

Wielki deszcz meteorów sprzed czterech miliardów lat zasiał starożytną Ziemię blokami DNA. Co więcej, życie mogło pierwotnie nabrać kształtu podczas podróży w kosmosie, a nie na innej planecie. Następnie składniki wylądowały na Ziemi na grzbiecie spadającej gwiazdy.

Na prawdziwość powyższej teorii wskazuje historia meteorytu, który rozbił się na Ziemi w 1969 roku. Uważa się, że składniki oparte na węglu, takie jak cukry i aminokwasy, powstały w przestrzeni kosmicznej przywiązane do meteoru.

Czy na Marsie doszło do wojny atomowej?

Apokaliptyczne wizje planety zniszczonej przez nuklearny konflikt, to przedmiot wielu produkcji apokaliptycznej fantastyki. Z reguły jednak są to wizje naszej rodzimej planety i czarnych scenariuszy, gdy ludzkość dokona ostatecznej samozagłady. A co, jeśli podobne zjawisko miało już miejsce w naszym Układzie Słonecznym a pustka i brak życia jaki obserwujemy na Marsie nie jest wynikiem naturalnych procesów a owocem wielkiej wojny prowadzonej przez jej mieszkańców? 

fot. NASA/ wikimedia

To kontrowersyjne zjawisko głosi dr John Brandenburg, który w 2014 roku opublikował swój tekst “Evidence of a Massive Thermonuclear Explosion on Mars in the Past, the Cydonian Hypothesis and Fermi’s Paradox”. Swoją teorię oparł na podstawie obecności w marsjańskiej atmosferze radioaktywnych izotopów, które powstać wyłącznie w wyniku nuklearnej eksplozji. Co ciekawe, jest on przy tym przekonany, że na Czerwonej Planecie nie żyła jedna, lecz dwie inteligentne rasy - Cydonianie i Utopianie, który żyli na poziomie technologicznych starożytnych Egipcjan - o czym świadczyć mają tajemnicze "budowle" kształtem przypominające piramidy, które kilka lat temu sfotografowały satelity NASA. Cydonianie i Utopianie nie wyginęli jednak w wyniku wojny między sobą, jak to można byłoby przypuszczać. Brandenburg uważa, że eksplozje, które stoją za powstaniem izotopu ksenonu 129 pochodzą z przestrzeni kosmicznej i zostały wygenerowane przez obcą rasę lub sztuczną inteligencję. Przez kogo konkretnie? Dlaczego? I kiedy? Tego Brandenburg niestety nie mówi. 

Woda na Czerwonej planecie - pierwsze zdjęcia marsjańskiego lodowca

To, co jeszcze kilka lat temu było jedynie przedmiotem spekulacji, hipotezą wokół której budowano nadzieje na kolonizację Marsa, dziś jest już niezaprzeczalnym faktem. Na Czerwonej Planecie jest woda i jest jej całkiem sporo. Widać to najlepiej na niesamowitych zdjęciach wykonanych przez satelity obsługiwane przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) - ogromny lodowiec wypełnia po brzegi mający średnicę 81,4 kilometra długości krater Koroleva.

Żywe organizmy na Marsie?

Grupa włoskich naukowców opublikowała w dniu dzisiejszym swoje odkrycie, które zaskoczyło cały świat nauki. Na Marsie jest woda - to wiedzieliśmy od dawna, podejrzewa się jednak że w znalezionym jeziorze, w którym woda jest w stanie ciekłym mogą znajdować się organizmy żywe. 

Skąd woda w stanie ciekłym na Marsie?

Czerwona planeta jest bogata w wapń, magnez i sole sodowe, które obniżają temperaturę krzepnięcia. Mogą one utrzymywać wodę w stanie ciekłym w temperaturach tak niskich jak -74 ° C. Wcześniejsze odkrycia na Marsie, wskazywały na sezonowość wody. To pierwsze odkrycie zbiornika z wodą ciekłą "To jedyne miejsce, w którym woda utrzymuje się przez długi czas" - mówi Roberto Orosei z Narodowego Instytutu Astrofizyki w Bolonii we Włoszech.

Pomimo tak ekstremalnie niskich temperatur i dużego zasolenia w jeziorze mogą znajdywać się organizmy żywe. Na Ziemi mikroorganizmy przeżywają w podobnych warunkach. "Nie jest to miejsce, w którym życie byłoby łatwe, ale jest możliwe na podstawie naziemnych analogów." mówił Orosei. 

Jeffery Plaut z NASA Jet Propulsion Lab w Kalifornii, Pasadena, ostrzega, że ​​odkrycie wydaje się obiecujące, ale będzie wymagało potwierdzenia w dalszych badaniach. Obraz radarowy można również wytłumaczyć konkretnymi układami lodu dwutlenku węgla lub bardzo czystego lodu wodnego, mówi.

"Jeśli wynik zostanie potwierdzony, będzie to największe znane wystąpienie dzisiejszej płynnej wody na Marsie" - mówi Plaut. "Wyraźnie ma to wpływ na historię klimatu i możliwość przystosowania siedlisk do życia".

źródła: newscientist.com

Podbój Kosmosu - kolonizacja Marsa

Jest osoba, która zasypujemy informacjami o swoich planach Internet, Elon Musk, który ujawnił nowe szczegóły dotyczące planów skolonizowania Marsa. Na Marsie robi się jednak "tłoczno". Kto ma w planach lot na Czerwoną Planetę?

Amerykański towarzystwo lotnicze Lockheed Martin ujawniło swoje plany dotarcia na Marsa, które nazywają obóz Mars Base .

Propozycja Lockheeda jest ściślej zgodna z planem NASA dotyczącym budowy Deep Space Gateway niedaleko Księżyca. Obóz Marsa byłby zbudowany na tej stacji, z dala od ciężaru Ziemi, zanim zostanie wysłany na Marsa.

Początkowo stacja Marsa byłaby orbitą planety, wyposażoną w jednostopniową lądowarkę do wielokrotnego użytku, pojazd wznoszący / opuszczający Marsa (MADV), który mógłyby odłączyć od stacji i transportować astronautów. Jedno okrążenie Marsa mogłoby trwać dwa tygodnie z maksymalnie czterema astronautami, zanim wrócili z powrotem na orbitującą stacji do tankowania.

„Wysyłanie ludzi na Marsa dotychczas było jedynie w sferze fantazji opisywanych przez filmy science fiction, ale dzisiaj mamy możliwości, aby stało się to rzeczywistością,” powiedziała Lisa Callahan, wiceprezes i dyrektor generalny Lokale Cywilnego w Lockheed Martin, w oświadczeniu .

Kolonia karna na Marsie

Niedawno w internecie pojawiła się nowa teoria spiskowa dotycząca kolonii karnej. Miejsce jest dość nietypowe, ponieważ kolonia rzekomo znajduje się w odległości około 400 mln kilometrów od Ziemi czyli na Marsie. Oczywiście ta odległość się zmienia, ponieważ planety są w ciągłym ruchu. I tak planeta z kolonią karną najbliżej Ziemi była w 2003 roku, oddalona jedynie o 56 mln kilometrów.

Na Marsie zgodnie z informacjami podanymi przez Roberta Davida Steele znajdują się obecnie osoby dorosłe, w wywiadzie jednak wprost powiedziane jest, że wysłane na Marsa zostały porwane dzieci. Steel twierdzi, że podróż na Marsa trwała 20 lat, co jest mocno zaskakujące ponieważ przy obecnej technologii podróż powinna trwać maksymalnie kilka miesięcy. Co więcej, istnieje technologia nie rozwinięta na tyle aby przewozić ludzi, jednak bez załogi statek może poruszać się w kosmosie z prędkością 58 000 km/h co pozwala na dotarcie do Marsa w 39 dni,maksymalnie 289 dni. Obecnie sondy New Horizon poruszają się z tą prędkością. W wywiadzie dla InfoWars padły słowa "Dzieci zostały wysłane w 20 letnią podróż tak aby nie miały możliwości powrotu". 

Zwolennicy nowej teorii podkreślają, że nowe informacje wpasowują się w inne teorie dotyczącej czwartej planety od Słońca. Warto przypomnieć, że jedynie łaziki i sondy NASA dotarły na powierzchnię Czerwonej Planety. Wszystkie inne statki ulegały zniszczeniu co podsyca ciekawość ludzi. 

źródło: space.com

Nie tylko misja na Księżyc to oszustwo

Od długiego czasu krąży teorią dotycząca zdjęć opublikowanych przez NASA. Amerykańska Agencja twierdzi, że zdjęcia powstały na powierzchni Marsa, w trakcie jednej z misji łazika. Publikacja budzi jednak wiele kontrowersji i rodzi podejrzenia : Czy NASA sfałszowało kolejną misję?

Teorii spiskowych wokół fałszywego lądowania na Księżycu jest wiele. Tak samo tego co znajduje się na powierzchni Księżyca. W internecie znajdziemy oficjalne informacje opublikowane przez agencję dotyczące misji łazika na Marsa. Budzą one wiele kontrowersji, ponieważ wiele osób uważa zdjęcia zaprezentowane przez NASA za oszustwo. 

W internecie można się natknąć na opinię, że zdjęcia powstały na wyspie Devon (Kanada) znajdującej się w arktycznym kręgu. Powierzchnia największa niezamieszkałej wyspy na świecie jak informuje NASA przypomina powierzchnię Marsa. Na tej wyspie testowany jest sprzęt Amerykańskiej Agencji Kosmicznej, dlatego wiele osób podejrzewa, że łazik nie opuścił nawet wyspy nie mówiąc już o kosmicznej misji. 

Na z zdjęcia został nałożony filtr czerwony, który ma wpływać na odbiorców sugerując im, że zdjęcia zostały rzeczywiście wykonane na czerwonej planecie. 

Co intrygujące, sprzęt wysyłany przez inne kraje w kosmos ulega zniszczeniu za każdym razem gdy łazik lub satelita startuje w kierunku Marsa. 

Techniki terraformowania Marsa

Jak przemienić czerwoną pustynię w błękitno-zieloną oazę pełną roślin i atmosferą nadającą się do oddychania? Pomysłów jest wiele, wciąż jednak pozostają one w fazie teorii i domysłów, kto wie, może jednak kiedyś Mars stanie się równie zieloną planetą co Ziemia?

Gdzie powstaną pierwsze kolonie w Układzie Słonecznym? Mars czy Księżyc?

Mimo kryzysu politycznego i ekonomicznego światowe mocarstwa nie zapominają o ekspansji w przestrzeń kosmiczną. Oto plany nowej ekspansji kolonialnej. Tym razem poza Ziemią. 

Wizualizacja kolonii na Księżycu

Mars czy Księżyc? To pytanie zadają sobie rządzący najpotężniejszymi państwami świata. Wydaje się bowiem, że niedawne dylematy dotyczące tego dokąd wyruszą statki kosmiczne z Ziemi a także czy nie będzie to rozpoczynało kolejnych konfliktów o terytorium. Przyglądając się najbliższym planom można dojść do wniosku, że już teraz kierunków jest więcej niż jeden. 

Pierwszym, naturalnym przystankiem jest Księżyc, w kierunku którego swoje ekspedycje planują Japonia, Chiny, Rosja i UE. CHRL już w 2013 roku wystrzeliła Change 3 - lądownik i łazik Yutu (zdjęcie poniżej), kolejny Change 5 ma zostać wystrzelony już w 2017 roku po czym ma wrócić z powrotem na Ziemię wraz z próbkami gleby. 

Chiński łazik Yutu

Podobne plany mają także Rosjanie, którzy w 2020 roku chcą wysłać na Księżyc swoją pierwszą sondę Luna 27 i zbadać okolice południowego bieguna satelity, to ma być jednak dopiero początek znacznie ambitniejszego planu, który zakłada budowę bazy. Do współpracy zgłosiła się juz Europejska Agencja Kosmiczna (ESA). Jeszcze w kwietniu przedstawiciel agencji Johann-Dietrich Wörner stwierdził: "Wydaje się właściwym by rozważyć kwestię stałej stacji na Księżycu jako sukcesora międzynarodowej stacji kosmicznej" - idea ma więc być podobna jak w przypadku stacji orbitalnej, to znaczy ma mieć ona charakter eksterytorialny i być projektem realizowanym przez wiele państw, proporcjonalnie do ich możliwości. 

Co na to Stany Zjednoczone? USA konsekwentnie stawiają na Marsa i na zbudowanie tam pierwszej ludzkiej kolonii. Będzie je to kosztowało znacznie więcej, będzie to również wymagało znacznie większego zaplecza logistycznego, ale to właśnie Stany Zjednoczone dysponują w tej chwili najpotężniejszym zapleczem na Ziemi. Kto wie, może to działanie wyprzedzające przyniesie im w przyszłości wymierne korzyści? Póki co NASA deklaruje, że do 2025 wyśle ludzi na asteroidy a w 2030 roku na Czerwoną Planetę a obecne wyprawy mają na celu dokładne zbadanie panujących tam warunków, pomiar atmosfery, gleby i przygotowanie pełnej strategii największej wyprawy w historii ludzkości. 

źródło: SingularityHub/NASA

Na Marsie jest woda i to w stanie ciekłym!

Niewiele czasu minęło od praktycznie pewnego potwierdzenia teorii, że na Czerwonej Planecie znajdują się duże ilości zamarzniętej wody, jednakże dzisiejszym komunikatem NASA zepchnęła na margines wszystkie informacje jakie krążyły w mediach, podała bowiem do wiadomości, że na Marsie nie tylko jest woda, ale do tego występuje tam ona w postaci ciekłej. 

EPA/NASA/JPL/University of Arizona]

W okolicach względnie ciepłych, dość stromych stoków już dawno temu zaobserwowano ciemne smugi, których genezy do tej pory nie znano. Dziś jednak doktorant Georgia Institute of Technology w Atlancie, Lujendra Ojha opublikował na łamach Nature Geoscience artykuł, w którym dowodzi, że owe ciemne smugi to nic innego jak pozostająca w stanie ciekłym słona woda. Jak przyznaje Ojha obecność wody w takiej postaci oznacza, że na Marsie znajdują się obszary o znacznie korzystniejszych dla życia warunkach niż dotychczas przypuszczano. 

Ciemne smugi po raz pierwszy dostrzegły sondy NASA latające w okolicach południowych równoleżników Marsa, to co budziło zdziwienie to fakt, że w okresie letnim ich barwa była ciemniejsza, natomiast zimą ciemniały a cykl ten powtarzał się rok po roku. Zdaniem naukowców miał być to znak, że woda pod wpływem promieni słonecznych topnieje i spływa w dół stoków tworząc okresowo koryta rzeczne. 

Badacze z Atlanty korzystali z narzędzia zwanego CRISM (Compact Reconnaissance Imaging Spectrometer for Mars), które przetwarzało zgromadzone wcześniej przez sondy dane. Dzięki niemu byli oni w stanie wywnioskować z jakich minerałów składa się powierzchnia Marsa. Wówczas też odkryli oni, że w miejscach gdzie niektóre pierwiastki są obserwowane okresowo, badacze zauważyli także obecność soli. 

Więcej na Space.com

Jak można dokonać terraformingu Marsa?

Wraz ze zbliżającymi się pierwszymi załogowymi wyprawami na Marsa przed ludzkością staje nowe wyzwanie: jak wykonać kolejny krok i sprawić, że Czerwona Planeta stanie się bardziej dogodną do życia? 

Artystyczna wizja sterraformowanego Marsa. (fot. Daein Ballard/WikiMedia)

Jeden z pomysłów został przedstawiony przez kontrowersyjnego przedsiębiorcę Elona Muska. Miliarder ma ambicję sfinansowania i zorganizowania pierwszej marsjańskiej kolonii, ma też pomysł na to by rozpocząć proces jego terraformowania, czyli uczynienia jego atmosfery zbliżonej do ziemskiej a więc umożliwiającej człowiekowi życie na powierzchni bez dodatkowych osłon. Pomysł Muska jest bardzo prosty - wystarczy w okolicach oblodzonych biegunów zrzucić bomby termojądrowe. Wybuch wywołać ma uwolnienie potężnych zapasów dwutlenku węgla, który poprzez zatrzymywanie promieni słonecznych sprawi, że temperatura na Marsie będzie powoli rosnąć a tym samym zaczną się topić lodowe czapy uwalniając tlen i dalsze zapasy dwutlenku węgla. 

Ten pomysł, zdaniem niektórych badawczych obciążony jest jednak znaczącym ryzykiem - istnieje bowiem zagrożenie, że eksplozja podniesie takie pokłady pyłu, że promienie słoneczne z jeszcze większym trudem docierać będą na powierzchnię. To tylko pogorszy sytuację i jeszcze obniży temperaturę na Czerwonej Planecie. Zamiast tego proponują np. zastosowanie ogromnych luster, które zostaną umieszczone na orbicie i będą koncentrować a następnie kierować w stronę powierzchni Marsa promienie słoneczne. Inny pomysł jest dość podobny do wybuchu termojądrowego, z tym że na większą skalę. Naukowcy proponują bowiem zmianę trajektorii jednej z wielkich asteroid i sprawienie, że uderzy ona w powierzchnię Marsa - uderzenie spowoduje ogromną eksplozję, która rozpocznie efekt cieplarniany na planecie. Z kolei zdaniem Carla Sagana zastosować możemy także ciemny pył jakim pokryte są mroczne księżycze Marsa, Phobos i Deimos. Pozyskany z ich powierzchni pył miałby następnie znaleźć się na lodowych czapach i w ten sposób skoncentrować promienie słoneczne. 

Kolejne dwie teorie wydają się nieco bardziej realne, zakładają one nieco prostsze rozwiązania angażujące w to aktywność ludzi i mikrobów. Z jednej bowiem strony proponuje się aby wywołać na Marsie nową rewolucję przemysłową i właśnie tam masowo stawiać fabryki, które produkować będą dwutlenek węgla, inni z kolei proponują by w okolice biegunów dostarczyć odpowiednio wyhodowane mikroby, które staną się zalążkiem nowego życia na Marsie. Odpowiednio spreparowane, zdolne wytrzymać marsjańskie temperatury stworzenia zaczną samodzielnie produkować dwutlenek węgla. 

Terraformowanie Marsa to być może największe wyzwanie dla ludzkości. Błąd jaki popełniliby twórcy tego procesu mógłby sprawić, że pomysł kolonizacji tej planety trzeba by było odsunąć o setki lat w przyszłość, plan musi więc być szczegółowo dopracowany. Czy któryś z powyższych znajdzie zastosowanie w rzeczywistości?

na podstawie: www.mnn.com

Przed 2025 znajdziemy znaki życia poza Ziemią

Myślę, że w ciągu dekady uda nam się zdobyć mocne poszlaki wskazujące na istnienie życia poza Ziemią, natomiast w ciągu najbliższych 20-30 lat zdobędziemy ostateczne dowody" - twierdzi główny naukowiec NASA Ellen Stofan. 

 

 NASA, ESA, & G. Bacon/STScI, STScI-PRC14-06 / space.com

Podczas dyskusji panelowej Stofan stwierdziła ponadto, że w tej chwili "wiemy gdzie patrzeć, wiemy jak patrzeć". przyznała również, że dysponujemy w tej chwili także technologią, która pozwoli dokonać największej rewolucji w historii ludzkości.

Zdanie to podziela były astronauta a obecnie współpracownik NASA John Grunsfel, który uważa, że pozaziemskie formy życia zostanie odkryte w ciągu tego pokolenia (jeśli uda się je znaleźć w granicach naszego Układu Słonecznego) lub za życia kolejnego (poza granicami Układu), spekuluje on, że do rewolucyjnego znaleziska dzieli nas niewiele, gdyż może się ono znajdować na którymś z pokrytych lodem księżyców, na Marsie lub na planecie orbitującej wokół jednej z sąsiednich gwiazd. Według najnowszych obserwacji NSA praktycznie wokół każdej znanej nam gwiazdy orbitują jakieś planety, wiele z nich może sie też nadawać do życia, ciała niebieskie przypominające Ziemię lub Marsa mogą się bowiem okazać znacznie powszechniejsze we Wszechświecie niż dotychczas przypuszczaliśmy. Również zasoby wody wydają się być bogatsze niż sądzono, jak twierdzą pracownicy NASA wodę można znaleźć w międzygwiezdnych chmurach, bądź w ogonach komet, nie jest więc wykluczone, że znaczne jej ilości będą także na innych planetach i księżycach.

Jak na potwierdzenie tych słów w dniu dzisiejszym ogłoszono, że sonda Curiosity znalazła dowody na istnienie na Marsie wody w stanie ciekłym, co więcej dochodzi nawet do wymiany wilgoci między gruntem a atmosferą - podaje w sensacyjnym artykule magazyn Nature Geoscience - wciąż jednak warunki panujące na Marsie są zbyt ciężkie na powstanie tam życia, temperatury są bowiem zbyt niskie nawet dla mikrobów. 

 

 

 

źródło: space.com/iflscience

Na Marsa w dwa dni, na Księżyc w 3,6 godziny. SIlnik kwantowy zrewolucjonizuje dzisiejszy świat!

Niezwykły prototyp rosyjskiego inżyniera może być początkiem prawdziwej rewolucji porównywalnej chyba tylko z wprowadzeniem silnika parowego i silnika spalinowego. W 2009 roku Władymir Leonow opublikował wyniki testów jakie przeprowadził na silniku kwantowym, którego prototyp ma być 5 tysięcy razy bardziej efektywny silnika rakietowego.

Jak twierdzi Leonow prace nad projektem wciąż nie wyszły poza etap prototypów, jednakże w czerwcu 2014 roku udało się osiągnąć niezwykłe wyniki: ważący zaledwie 54 kilogramy silnik był w stanie zużywając 1kW energii elektrycznej wystartować z przyspieszeniem 10-12g i osiągnąć ciąg o wartości 500-700 kilogramów-siły.

Sam Leonow twierdzi, że jego odkrycie dokona prawdziwej rewolucji w świecie, jego silniki zużywają ułamek energii potrzebnej tradycyjnym silnikom odrzutowym, ponadto zwiększy sie maksymalna prędkość jaką będzie on w stanie osiągnąć. W przetłumaczonym na język polski wywiadzie utrzymuje on, że statek kosmiczny z nowym napedem będzie w stanie osiągnąć prędkość 1000km/s (przy 18km/s "zwykłej" rakiety), co oznacza, że czas lotu na Marsa skróci się nawet do 42 godzin, podczas gdy na Księżyc będziemy w stanie dolecieć już w 3,6h.

Brzmi niesamowicie? To nie wszystko, również na Ziemi loty staną się znacznie bardziej opłacalne a przy tym szybsze, nowy rodzaj samolotu będzie w stanie pokonać trasę z Moskwy do Nowego Jorku w godzinę (teraz leci ok. 10h) zużywając przy tym tak znikomą ilość paliwa, że tankować będzie musiał co kilka lat.

W końcu samochody - one również się zmienią, ich żywotność niezwykle wręcz wzrośnie,osiągając 50-100 lat, do tego wyposażone w poduszkę antygrawitacyjną zaczną latać.

Fantastyka? Leonow twierdzi, że jego prototyp jest jak najbardziej prawdziwy i technologia ta leży w zasięgu ręki, twierdzi też, że ma ona stać się motorem do nowego rozwoju gospodarczego Rosji. Czy tak sie stanie? 

 

Wyniki jego testów można obejrzeć na blogu Leonowa: link

Postanowione! Około 2030 roku człowiek stanie na Marsie!

Amerykańska Agencja Kosmiczna NASA zapowiada, że jeśli planowane testy nowego typu rakiety zakończą się sukcesem, wówczas w ciągu najbliższych lat możemy spodziewać się wielkiego kroku w kierunku eksploracji kosmosu.

fot. Wikipedia/NASA

Jak poinformowała NASA około 2025 roku rakiety typu Orion dotrą wraz z załogą do pasa asteroid leżącego między Ziemią a Marsem, zaś już w połowie lat 30. pierwszy człowiek stanie na powierzchni Czerwonej planety.

Już jutro z kosmodromu Kennedy Space Center w przestrzeń kosmiczną agencja po raz pierwszy wystrzeli rakiety typu Orion . Tym razem na pokładzie nie będzie ludzkiej załogi, będzie to jedynie lot testowy. Docelowo to jednak właśnie one służyć będą kosmonautom do największej wyprawy w historii ludzkości.

W samej kabinie rakiety znajdować się będzie 1 200 czujników, których zadaniem będzie gromadzenie informacji między innymi na temat radiacji i temperatur panujących wewnątrz.

Podczas tej misji rakieta będzie miała za zadanie okrążenie Ziemi w odległości 15 razy większej niż orbita międzynarodowej stacji kosmicznej, po wykonaniu misji Orion wróci na Ziemię, lądując w Oceanie Spokojnym.

Broadcast live streaming video on Ustream

Czy na Marsie znajdują się ślady budowli?

Marsjańska twarz znana jest chyba każdemu pasjonatowi tajemnic tego świata. Dla jednych jest ona zwykłym złudzeniem optycznym, dla innych dowodem na obecność starożytnych cywilizacji na Czerwonej Planecie. Dostrzeżenie tam kolejnych konstrukcji może być sensacją, o której przez wiele lat będą trwały kolejne zażarte spory.

Jak zwraca uwagę zajmujący się podobną tematyką Ufo-Blogger, wśród udostępnionych przez NASA zdjęć przedstawiających marsjańskie formacje skalne znajduje sie również jedno mogące wzbudzić sporo kontrowersji. Widać na nim zarysy czegoś co można by uznać za fundament budowli. Skały układają się wyraźnie w kształt kąta prostego i wyglądają jak otwarte miejsce badań archeologicznych.

To kolejne obok słynnej marsjańskiej twarzy zdjęcie mogące przedstawiać ślady bo istnieniu na Marsie starożytnej cywilizacji. Pojawia się jednak wątpliwość, czy jeśli faktycznie mogą być to zarysy budowli to czemu nikt na to nie zwrócił uwagi? Przecież zdjęcia z sond są każdorazowo dokładnie oglądane i analizowane pod każdym kątem. A jeśliby ktoś chciał ukryć tajemnicę cywilizacji marsjańskiej to czy fatygowałby się z umieszczaniem tego zdjęcia na stronach NASA?

Zdjęcia zostały zrobione przez sondę Mars Global Surveyor, która dotarła na powierzchnię planety 11 września 1997 roku. Dokonała ona ogromnej ilości odkryć w tym również śladów wody oraz delty rzeki, która płynęła kiedyś na Marsie.

Czy człowiek JUŻ skolonizował Marsa? Niezwykła relacja byłego żołnierza, który miał służyć na Czerwonej Planecie

Człowiek dawno już dotarł na powierzchnię Marsa. Mało tego, ludzkość założyła tam co najmniej pięć kolonii, które zmuszone są bronić się przed żyjącymi tam mieszkańcami Czerwonej Planety. Zarządzające międzyplanetarną flotą Siły Obrony Ziemi (Earth Defense Force) prowadzą regularną rekrutację wśród byłych ziemskich żołnierzy, których zadaniem miałaby być obrona tych kolonii przed niezbyt gościnnymi tubylcami. 

fot. space.com

Powyższy tekst nie jest bynajmniej fragmentem powieści z gatunku science fiction, lecz jak najzupełniej "na poważnie" podawaną relacją byłego US marine, który ukrywając się pod pseudonimem Kapitan Kaye twierdzi, że odbył ponad 20-letnią służbę poza Ziemią: 17 lat na Marsie i 3 lata jako członek floty Sił Obrony Ziemi. Zanim rozpoczął służbę był szkolony na ziemskim Księżycu, na Tytanie (księżyc Saturna) oraz w przestrzeni kosmicznej, gdzie latał na trzech typach myśliwców i trzech rodzajach bombowców. Do tego Kaye twierdzi, że wspólnie z nim służyć mieli wojskowi z głównych światowych potęg, nie brakowało przede wszystkim Amerykanów, Chińczyków i Rosjan. Swoją karierę w Siłach Obrony Ziemi skończyć miał specjalną ceremonią, która miała miejsce na Księżycu a wśród przybyłych obecny był były sekretarz obrony USA Donald Rumsfeld. 

Całość rozmowy można przesłuchać tutaj:

Niezwykła historia, w którą bardzo trudno uwierzyć. Komunikat szybko został skopiowany przez wiele wiodących mediów, ale u źródła pochodzi on z bloga "EXOPOLITICS", który zajmuje się publikacjami rzadko kiedy sprawdzanych informacji. Do tego nazwa Earth Defense Force kojarzy się z japońską serią gier komputerowych, w których gracz wcielał się właśnie w żołnierza będącego członkiem ponadnarodowej organizacji mającej na celu obronę Ziemi przed atakami z kosmosu. 

Z drugiej jednak strony co jakiś czas wracają, regularnie z resztą uciszane, doniesienia na temat istnienia podejrzanych struktur na Czerwonej Planecie (przykładowo w 2011 roku astronom-amator David Martines zauważył tam pewien duży kolisty obiekt, który nie mógł powstać samoistnie). Jak sądzicie, czy tego typu tajemnica mogłaby w ogóle być ukrywa przed oczami wścibskich ludzi?

Źródło: exopolitics

Curiosity rozpoczyna drugi rok misji na Marsie

W tym tygodniu przypada pierwsza rocznica lądowania łazika Curiosity na Marsie. Misja zapoczątkowała poszukiwanie dowodów wskazujących na to, że Czerwona Planeta była kiedyś zamieszkiwana przez jakiekolwiek życie mikrobiologiczne. Czy Curiosity był wart tak ogromnych kosztów?

fot. toucharcade.com

Curiosity wylądowało w kraterze Gale na Czerwonej Planecie w dniu 6 sierpnia 2012 r. Misja docelowo ma trwać 23 miesiące, a jej podstawowym zadaniem jest osiągnięcie "poważnego celu naukowego". Już 12 marca 2013 r., NASA poinformowało, że ​​łazik odkrył pierwszy dowód na to, że Mars był kiedyś przyjazny dla życia. Odwierty w skałach osadowych wykazały obecność siarki, azotu, wodoru, tlenu, fosforu i węgla, a więc wszystkich składników chemicznych niezbędnych do powstania życia.

Curiosity z powierzchni Marsa wysłał do tej pory ponad 190 gigabitów danych, co stanowi ponad 70 000 zdjęć. Łazik wystrzelił także ponad 75 000 pocisków laserowych celem zbadania składu marsjańskich skał i gleby. "Odkryliśmy zaskakująco dobre i zgodne z poprzednimi marsjańskimi misjami dane", podkreśla Ashwin Vasavada, zastępca projektu w Mars Science Laboratory (MSL). "Komplikacją jest jednak fakt, że źle obliczyliśmy czas potrzebny do wykonania poszczególnych zadań", dodaje badacz. 

W czerwcu badania prowadzone przez naukowców MSL ujawniły ziarna piasku oraz drobne kamienie na powierzchni Marsa, które były zbyt ciężkie, aby być przenoszone przez wiatr. Zdaniem ekspertów, sugeruje to obecność starożytnej wody na Czerwonej Planecie. "Teraz wiemy, że Mars oferował dogodne warunki do życia mikroorganizmów miliardów lat temu," powiedział John Grotzinger z California Institute of Technology. "To satysfakcjonujące osiągnąć taki sukces, ale zaostrzyło to nasze apetyty, aby dowiedzieć się jeszcze więcej", dodaje. 

Misja Curiosity to nie tylko robienie zdjęć oraz dostarczanie danych naukowych - to również kształtowanie wyobraźni opinii publicznej, czasem w nieoczekiwany sposób. Warto przypomnieć, że lądowanie łazika było transmitowane na żywo na Times Square w Nowym Jorku. W ramach przygotowań do pierwszej rocznicy lądowania Curiosity na Marsie, przedstawiciele NASA zachęcają użytkowników mediów społecznych do dzielenia się swoimi wspomnieniami i przemyśleniami na temat misji w Internecie.

Czy Waszym zdaniem Curiosity przyniosło przełom w badaniach Marsa?

Źródła: beforeitsnews/onenewspage/redorbit

Twórcą artykułu jest Victor Orwellsky, autor powieści "Kod Władzy". Powielanie treści artykułu bez podania źródła jest zabronione.

http://www.orwellsky.blogspot.com/2013/08/curiosity-rozpoczyna-drugi-rok-misji-na.html

Niebezpieczne promieniowanie w drodze na Marsa: dlaczego o tym się nie mówi?

Istnieje wiele barier, które stoją na drodze dla wysyłania ludzkiego zespół na powierzchnię Marsa. Eksperci alarmują o pomijanym do tej pory promieniowaniu podczas podróży przez Układ Słoneczny. Zrozumienie poziomów radiacji jest kluczem w planowaniu dowolnej misji na Czerwoną Planetę. 

fot. spaceanswers.com

Sercem ostatniej misji NASA na powierzchni Marsa był łazik Curiosity. Dzięki wbudowanym w nim czujnikom, możliwe było monitorowanie poziomów promieniowania w czasie rzeczywistym. Instrument ten znany jako tzw. Radiation Assessment Detector (RAD) pozwolił naukowcom na obliczenie całkowitego narażenia na promieniowanie, które może zmieniać się na różnych etapach kosmicznej podróży. 

"Podróż przez Układ Słoneczny to jak przyjmowanie skumulowanej dawki rentgenu całego ciała regularnie co pięć dni" podkreśla dr Cary Zeitlin, główny naukowiec w dziedzinie nauk kosmicznych i inżynierii University of New Hampshire. Jego zdaniem, tak naprawdę istnieją dwie obawy jeśli chodzi o promieniowanie: długotrwałe wchłanianie galaktycznych promieni kosmicznych (GCRs) i krótkoterminowe narażenie na wybuchy wysokoenergetycznych cząstek słonecznych (SEP). Co jednak kluczowe - wraz z przyjęciem każdej takiej dawki promieniowania, o 5% wzrasta ryzyko zachorowania na śmiertelnego raka. 

Zrozumienie warunków promieniowania wewnątrz statku kosmicznego, który przewozi ludzi na Marsa (lub w dowolne inne miejsce w kosmosie) ma kluczowe znaczenie dla planowania przyszłych tego typu misji. Jest to wyzwanie, ponieważ tradycyjne konstrukcje statków kosmicznych są źle przygotowane dla pochłaniania wysokiej energii i promieniowania GCRs oraz SEP. Dodatkowe ekranowanie jest wymagane, aby odpowiednio chronić astronautów podróżujących poza magnetosferę Ziemi. 

Czy Waszym zdaniem tego typu zagrożenie jest realne? I czy skutecznie może odstraszyć ochotników do kolonizacji Czerwonej Planety?

Źródła: cnn/redorbit/guardian

Twórcą artykułu jest Victor Orwellsky, autor powieści "Kod Władzy". Powielanie treści artykułu bez podania źródła jest zabronione.

http://www.orwellsky.blogspot.com/2013/06/niebezpieczne-promieniowanie-w-drodze.html

Odkryto bakterię, która potrafi przetrwać nawet na Marsie!

Niedawne odkrycie dokonane na Ellesmere Island w kanadyjskiej części Arktyki, daje wysokie prawdopodobieństwo na to, że bakterie mogą rozwijać się nawet na powierzchni Marsa. Odkryta bakteria jest w stanie rozwijać się w temperaturze zaledwie pięciu stopni Celsjusza (która jest najniższą kiedykolwiek odnotowaną dla wzrostu bakterii). Czy odkrycie dostarczy nam wskazówek na temat warunków koniecznych do życia na powierzchni Marsa?

fot. redorbit.com

Odkryta właśnie bakteria Planococcus halocryophilus OR1 rzuca nowe fakty na warunki konieczne dla rozwoju żywych organizmów. "Bakteria żyje w bardzo słonej wodzie. Znaleziono ją w wiecznej zmarzlinie na Ellesmere Island" powiedział Lyle Whyte, profesor mikrobiologii środowiska na Uniwersytecie McGill oraz kierownik zespołu badawczego. 

Solanka dostosowuje temperaturę wody do otoczenia, tworząc możliwe, jednak bardzo trudne warunki do zamieszkania. Unikatowy organizm jest zdolny do pozostawania aktywnym (m.in. w zakresie oddychania) nawet w temperaturze -25 ° C (-13 ° F). Zespół zbadał sekwencję genomu bakterii i stwierdził, że dostosowuje się do bardzo zimnych warunków dzięki kluczowym zmianom w strukturze komórkowej. Zmiany te obejmują zmiany w błonach, które otaczają bakterie i chronią je przed wrogim środowiskiem.

Możemy nauczyć się od tego mikroba sporo, także jeżeli chodzi o prognozowanie co do występowania podobnych form życia w innych częściach układu słonecznego. Warto przypomnieć, że podobny mikroorganizm został odkryty w ekstremalnych warunkach Antarktydy przez zespół badaczy z Uniwersytetu Maryland. Zespół ten stwierdził, że obecność lodu i wody na księżycach Jowisza może uczynić je idealnym miejscem dla takich mikrobów.

Czy Waszym zdaniem odkrycie pozwoli nam lepiej poznać możliwości kolonizowania innych planet? I czy tego typu bakterie mogą występować także na innych ciałach niebieskich we wszechświecie?

Źródła: redorbit/onenewspage/newsxs

Twórcą artykułu jest Victor Orwellsky, autor powieści "Kod Władzy". Powielanie treści artykułu bez podania źródła jest zabronione.

http://www.orwellsky.blogspot.com/2013/05/odkryto-bakterie-ktora-potrafi.html