Niemcy wstrząśnięte sprawą Narodowo-Socjalistycznego Podziemia

Republiką Federalną Niemiec wstrząsnęła ostatnio sprawa neonazistowskiej grupy działającej pod nazwą Narodowo-Socjalistyczne Podziemie. 

Na początku listopada w lesie nieopodal wschodnioniemieckiego miasta Zwickau znaleziono ciała Uwe Mundlosa i Uwe Böhnhardta, którzy według policji popełnili samobójstwo. Kilka godzin później w należącym do nich mieszkaniu na przedmieściach miasta doszło do wybuchu. Do podłożenia bomby przyznała się Beate Zschäpe, która kilka dni później poddała się niemieckim władzom. 

Cała trójka związana była z organizacją, którą zidentyfikowano jako Narodowo-Socjalistyczne Podziemie. Na podstawie zgromadzonych dowodów stwierdzono, że stali oni za morderstwami 10 obywateli Niemiec tureckiego pochodzenia jak również licznymi napadami na banki. 

W samych Niemczech ujawnienie sprawy wywołało burzę w związku z ujawnieniem zaniedbań ze strony agencji zajmujących się bezpieczeństwem wewnętrznym. Nie ustają wątpliwości dotyczące samego śledztwa jak również śmierci członków organizacji. 

Może warto się zastanowić czy cała sprawa wyszła na jaw dziwnym trafem po to by ukryć coś o wiele poważniejszego?

źródło1/źródło2

Ukryta władza

Całkiem niedawno znany duński reżyser, Lars von Trier stwierdził, że jest nazistą i że rozumie poglądy i zachowania Adolfa Hitlera.

Momentalnie stał się „persona non grata” we wszystkich możliwych miejscach. Oczywiście zaraz się od swojej wypowiedzi odciął. Lars von Trier może się jednak pochwalić niezwykłą znajomością historii III Rzeszy.

Nakręcił on bowiem swego czasu film zatytułowany „Europa”. Jego akcja dzieje się w pociągu jadącego przez zachodnie Niemcy tuż po zakończeniu II Wojny Światowej.

Na uwagę szczególnie zasługuje jedna, bardzo symboliczna scena. Okupujący tą część Niemiec Amerykanie dokonują weryfikacji byłych działaczy nazistowskich i osób aktywnie wspierających hitlerowski reżim. Wśród nich jest bogaty i wpływowy niemiecki przedsiębiorca. Gdy zostaje on pokazany Żydowi (w tej roli reżyser), który wykonywał niewolniczą pracę na rzecz jego przedsiębiorstwa, ten wyraźnie go poznaje, jednak po chwili wahania stwierdza, że nie zna tego człowieka.

Przedsiębiorca zostaje uniewinniony. Widz dowiaduje się jednak, że ów Żyd ukrył prawdę, za namową Amerykanów, którzy potrzebowali właścicieli wielkiego biznesu do odbudowy zrujnowanego wojną kraju. Przytoczony przykład, to jedna z historii tamtych czasów, gdy manifestowało się jedno a czyniło co innego.

Odkłamywanie prawdy prawie zawsze wiąże się z rozczarowaniem.