Pierwsze wzmianki o UFO pojawiają się w starożytności

Rozważając nad prawdziwością nowych publikacji dotyczących UFO wspominamy historię, które zostały opisane w ostatnim stuleciu. Niewiele jednak osób wie, że pierwsze opisy niezidentifikowanych statków pojawiają się w starożytnych pismach. Wzmianki o dziwnych obiektach latających można znaleźć w archiwach pochodzących z takich krajów jak Grecja Indie Japonia czy Mezopotamia.  

Grecki biograf i historyk Plutarch (46–120 AD) przedstawia nam historyczne świadectwo obserwacji UFO na polu bitwy podczas trzeciej z mitrydatesem  (75–63 p.n.e.). Świadectwo to można znaleźć w książce Plutarcha „Lucullus” (w języku greckim ΛΕΥΚΟΛΛΟΣ).

Według zeznań, Lucullus jego rzymska armia została wyznaczona na pole bitwy, aby walczyć z Mithidratisem, królem Pontu i jego sojusznikiem Mariosiem, którego wysłał Sertorius. Kilka minut przed rozpoczęciem bitwy nad obiema armiami pojawił się niezidentyfikowany obiekt latający.

Oryginalny wyciąg opisuje zdarzenie następującymi słowami:

” Gdy stanął w obliczu (Lucullusa) wrogów, był zaskoczony liczbą ludzi i chciał uniknąć bitwy i ją opóźnić. Gdy Marios, który Sertorius wysłał z Iberii, aby pomóc Mithridatisowi jako sierżantowi wraz z armią wojskową rzucił mu wyzwanie (Lucullus), przygotował się do bitwy. Maszerując w kierunku żołnierzy, bez żadnej widocznej zmiany, powietrze otworzyło się i ukazało szybko opadający obiekt przypominający płomień, który wyglądał jak lśniący wazon  z rozżarzonego metalu. Obie armie, przerażone widokiem, wycofały się. Powiedzieli, że stało się to na Frygii, w pobliżu tak zwanego Otries. ”

W 65 p.n.e. Żydowski historyk Józef Flawiusz napisał około o wizji nad Judeą: „21 dnia miesiąca Artemisium pojawiło się cudowne zjawisko, przemijające przekonanie. Rzeczywiście, to, co zamierzam opowiedzieć, zostałoby, jak sądzę, uznane za bajkę, gdyby nie opowieści naocznych świadków i późniejsze nieszczęścia, które zasługiwały na taką sygnalizację. Bo przed zachodem słońca we wszystkich częściach kraju rydwany były widziane w powietrzu, a uzbrojone bataliony śmigały przez chmury i obejmowały miasta ”.

Starożytne cywilizacje, o których nie słyszałeś - Dolina Indusu

Słowo „cywilizacja” jest otwarte na interpretację, archeolodzy zwykle odnoszą się do starożytnych cywilizacji jako społeczeństw ludzkich „o wysokim poziomie rozwoju kulturalnego i technologicznego”. Chociaż na przykład uważa się, że aborygeńscy mieszkańcy Australii są najstarsza nieprzerwana kultura zamieszkująca Ziemię, ich koczownicze nawyki i brak infrastruktury zazwyczaj oznaczają, że nie są zaliczane do cywilizacji. To jest otwarte na wiele dyskusji.

Większość ludzi słyszała o starożytnych Egipcjanach, Aztekach i Inkach . Ale istnieje wiele innych starożytnych cywilizacji, które nie są tak dobrze znane, ale które pozostawiły po sobie kuszące spojrzenie na starsze i bardzo odmienny sposób życia. Oto tylko niektóre z nich.

Cywilizacja doliny Indusu znajdowała się na obszarze obejmującym części współczesnego Pakistanu, Afganistanu i Indii, na równinach w pobliżu rzeki Indus. Archeolodzy odkryli dowody społeczności rolniczych, a także całych miast.

Dwa wybitne miasta, które zostały wykopane, to Mohenjo-Daro i Harappa. Odkryli, że wiele domów ma własne studnie i łazienki, a także zaawansowany podziemny system odwadniania. Dokumenty znalezione w Sumerii przedstawiały wydarzenia religijne i artystyczne, które miały miejsce w tych obszarach i opisywały ich „egzotyczne”.

Ludzie z Doliny Indusu mieli system pisania , ale do tej pory próby rozszyfrowania przykładów ich pisania, znalezionych na tabliczkach ceramicznych i miedzianych, zawiodły.

Nie jest jeszcze jasne, czy Dolina Indusu była cywilizacją samą w sobie, czy też stanowiła część większego królestwa. Byłoby prawdopodobne, że gdyby był częścią większego królestwa, znaleziono artefakty pokazujące to - na przykład posągi znanych królów lub przedstawienia wojen, ale do tej pory nie znaleziono takich artykułów. 

Jest całkiem możliwe, że "ludzie z rzeki Indus" byli odizolowaną cywilizacją z własnym językiem i stylem życia, który dopiero teraz zostaje odkryty. Jedną z wielu odkrytych konstrukcji jest Wielka Łaźnia w Mohenjo Daro, o powierzchni 83 metrów kwadratowych (897 stóp 2 ), która prawdopodobnie była używana do rytualnej kąpieli.

Przyczyna upadku cywilizacji jest niejasna. Historycy opracowali szereg możliwych teorii, w tym wysychanie rzeki lub alternatywnie, powódź, trudności handlowe z Mezopotamią lub inwazję nieznanego wroga.

źródło zdjęcia: wikimedia.org

Starożytne cywilizacje, o których nie słyszałeś - Królestwo Aksum

Słowo „cywilizacja” jest otwarte na interpretację, archeolodzy zwykle odnoszą się do starożytnych cywilizacji jako społeczeństw ludzkich „o wysokim poziomie rozwoju kulturalnego i technologicznego”. Chociaż na przykład uważa się, że aborygeńscy mieszkańcy Australii są najstarsza nieprzerwana kultura zamieszkująca Ziemię, ich koczownicze nawyki i brak infrastruktury zazwyczaj oznaczają, że nie są zaliczane do cywilizacji. To jest otwarte na wiele dyskusji.

Królestwo Aksum p.n.e.100–940

Aksum było królestwem w północnej Etiopii. Było to społeczeństwo władzy i wpływów, a na jego wysokości rozciągało się od krawędzi Sahary na zachodzie do pustyni arabskiej na wschodzie.

Aksumici opracowali własny, napisali zasady, Ge'ez, opisujące handel z innymi narodami we wschodniej części Morza Śródziemnego. Został opisany przez perskiego pisarza jako jedna z czterech największych potęg na świecie. Mimo to stosunkowo niewiele jest dziś wiadomo o Aksum i ogólnie uważa się, że jest to „zaginiona” cywilizacja. Uważa się, że społeczeństwo było uporządkowane, oparte na hierarchii królów i szlachty.

W czwartym wieku naszej ery Aksum przyjęło prawosławie. Król został nawrócony przez byłego więźnia syryjskiego, który później został biskupem Aksum

Aksum zostało uznane za miejsce narodzin Królowej Saby i siedzibę Arki Przymierza . Arka została podobno zabrana przez Menelika I, syna królowej Saby i króla Salomona, i przyniosła do domu, gdzie przebywa w miejscowym kościele

Starożytne cywilizacje, o których nie słyszałeś - Niniwa

Słowo „cywilizacja” jest otwarte na interpretację, archeolodzy zwykle odnoszą się do starożytnych cywilizacji jako społeczeństw ludzkich „o wysokim poziomie rozwoju kulturalnego i technologicznego”. Chociaż na przykład uważa się, że aborygeńscy mieszkańcy Australii są najstarsza nieprzerwana kultura zamieszkująca Ziemię, ich koczownicze nawyki i brak infrastruktury zazwyczaj oznaczają, że nie są zaliczane do cywilizacji. To jest otwarte na wiele dyskusji.

Niniwa 6000—612 p.n.e.

Niniwa (współczesny Mosul w Iraku) była miejscem jednej z najstarszych i największych cywilizacji. Wczesne miasto zostało zniszczone w wyniku szeregu trzęsień ziemi, w tym zniszczenia pierwszej świątyni Isztar. Pomimo kataklizmów cywilizacja rozwijała się tam nadal przez lata. Król Sennacherib (704–681 p.n.e) uczynił Niniwę stolicą Imperium Asyryjskiego, budując 15-bramowy wielki mur wokół miasta, a także parki, akwedukty, kanały i 80-pokojowy pałac, ogłoszony jako „pałac bez rywala”. Niektórzy uczeni uważają, że słynne wiszące ogrody Babilonu znajdowały się w Niniwie i zostały zamówione przez króla.

Skonstruowano bibliotekę zawierającą ponad 30 000 tabliczek z gliny wpisanej na listę, ogromną liczbę prac na ten czas. Uczeni i uczeni w Piśmie gromadzili się w mieście i stali się ośrodkiem rozwoju sztuki, nauki i architektury. Jedna z najbardziej niezwykłych tablic znalezionych w trakcie wykopalisk opowiadała historię wielkiej powodzi, która zatopiła cały świat i człowieka, który przeżył budując łódź i wypuścił gołębia w poszukiwaniu suchego lądu. Ta wersja historii Arki Noego była częścią epickiego poematu napisanego w 1800 r p.n.e., 1000 lat przed jej włączeniem do Biblii hebrajskiej. Znaczna część zawartości biblioteki Niniwy leży teraz w skarbcach Biblioteki Brytyjskiej.

Królewski spór w 627 r p.n.e. doprowadził do rozpadu Imperium Asyryjskiego, a w 612 r pne Niniwa została spalona przez połączone siły Persów, Babilończyków i innych, którzy podzielili region między sobą, pozwalając wielkim budowlom popadać w ruinę. Ruiny zaczęły być wykopywane w 1846 roku, a prace trwają do dnia dzisiejszego, choć ucierpiały podczas niedawnych zamieszek i zostały zniszczone przez wandalizm.

Starożytne cywilizacje, o których nie słyszałeś - Mehrgarh

Słowo „cywilizacja” jest otwarte na interpretację, archeolodzy zwykle odnoszą się do starożytnych cywilizacji jako społeczeństw ludzkich „o wysokim poziomie rozwoju kulturalnego i technologicznego”. Chociaż na przykład uważa się, że aborygeńscy mieszkańcy Australii są najstarsza nieprzerwana kultura zamieszkująca Ziemię, ich koczownicze nawyki i brak infrastruktury zazwyczaj oznaczają, że nie są zaliczane do cywilizacji. To jest otwarte na wiele dyskusji.

Mehrgarh 7000 p.n.e.

W 1974 r. Rozpoczęto wykopaliska w Mehrgarh w Pakistanie, ale brak zainteresowania ze strony rządu, erozja ziemi i chroniczne grabieże terenu sprawiły, że Mehrgarh jest stosunkowo ukrytą cywilizacją. Ponadto wykopaliska archeologiczne utrudniły ciągłe spory plemienne i luźne bezpieczeństwo kopaczy.

Szkoda, bo Mehrgarh jest jedną z najstarszych cywilizacji na świecie. Te artefakty, które nie zostały skradzione, pokazują wysoce rozwinięte społeczeństwo o ustalonych powiązaniach handlowych z różnymi regionami. Uważa się, że istniał około 7000 pne, tysiące lat przed cywilizacją doliny Indusu w tym samym regionie. 

Uważa się, że Mehrgarh ma populację około 25 000, a dowody codziennego życia wciąż nie są w pełni odkryte. Wiele szczątków jest zakopanych głęboko w ziemi, a ich odkrycie stanowi wyzwanie. Do tej pory wykopano pozostałości dobrze zachowanych budynków wykonanych z cegieł błotnych, a nawet oficjalnego cmentarza.

Zielona Arabia - Półwysep Arabski był dawniej zieloną i kwitnącą krainą

Zielona kraina pełna rzek i jezior, zamieszkała znacznie gęściej - tak tysiące lat temu miał wyglądać Półwysep Arabski. 

W czasach rzymskich tereny Arabii nie były jednoznacznie kojarzone wyłącznie z pustynną i nieprzystępną krainą. Przynajmniej część Półwyspu Arabskiego była dawniej ziemią dosyć żyzną i znacznie bardziej przyjazną niż dziś - przepływały tamtędy rzeki, były jeziora a na szczytach gór pojawiał się nawet śnieg. Rzymianie nazywali ten rejon Arabia Felix czyli Arabia Szczęśliwa, środek półwyspu o surowszym klimacie to była Arabia Kamienna a jedynie północna część Opisywali środek półwyspu jako Arabia Kamienna \ Kamienista \ Skalista, a północ jako Arabia Pustynna.

Pomimo tych historycznych nazw archeolodzy dopiero niedawno zabrali się za dokładne badania terenów półwyspu. Okazało się, że faktycznie w dawnych czasach ziemie te wyglądały zupełnie inaczej niż dziś. 

Jednym z pionierów archeologii na tym terenie jest Amerykanin - Michael Petraglia. To on odkrył na brzegach dawno wyschniętych jezior naczynia i narzędzia wykonane ludzkimi rękoma, co najistotniejsze ich wiek datuje się na okres wcześniejszy niż, jak przypuszczano, na półwyspie osiedlili się ludzie. Przy użyciu danych satelitarnych Petraglia razem ze swoim zespołem opracował mapę starożytnych jezior i systemów rzecznych, co tylko potwierdza fakt, że ziemie te dawniej nadawały się do zamieszkania w większym stopniu niż nawet dziś. Najstarsze odkrycia mogą mieć od 125 do 210 tysięcy lat, co jednak najbardziej dziś problematyczne to fakt, iż wciąż nie udało się znaleźć żadnych kości ludzi lub innych gatunków homo, które te narzędzia wykonali. Poszukiwania wciąż trwają i być może przełom nastąpi już wkrótce. 

Tajemnica egipskich piramid została rozwiązana

Zabytki z okresu starożytnego Egiptu fascynują naukowców od wieków. Wnętrza olbrzymich grobowców przyciągały nie tylko turystów, ale przede wszystkim badaczy, dla których wielkie budowle były zagadką. W jaki sposób budowane były piramidy? Jak w starożytności przenoszono obcięte olbrzymie ważące czasami 2,5 tony bloki kamienne? Naukowcy mają odpowiedź na to intrygujące pytanie i zapewne zaskoczy ono nie jednego amatora egiptologii.

Teorii związanych z powstaniem piramid było wiele, jedna z nich mówi o ingerencji Obcych cywilizacji. Naukowcy prawdopodobnie znaleźli rozwiązanie i znają odpowiedź na to w jaki sposób powstały piramidy. 

Wielka Piramida w Gizie zgodnie z danymi była budowana przez 20 lat, przy jej budowie pracowało 100 tys niewolników. Naukowcy poddawali wątpliwości czas trwania budowy. Dlatego rozpoczęli badania nad sposobem transportu poszczególnych części budowli. 

Okazało się, że kluczową rolę w transporcie bloków kamiennych odgrywała woda. Mokry piasek nie zapada się pod wpływem ciężaru, tworzy zbitą śliską powierzchnię. Uzyskując odpowiedni poziom wilgotności, niewolnicy przesuwali na wielkich saniach największe bloki kamienne. 

W końcu zapobiega to przedostawaniu się piasku przed sanki. Niesamowicie, ten proces obniża również siłę potrzebną do przeciągnięcia sanki na pół, co umożliwiłoby ukończenie projektu w czasie, kiedy się dowiemy.

Co więcej na powyższym zdjęciu wykonanym w grobowcu Djehutihotepa widać w jaki sposób transportowany był wielki posąg - co wydaje się popierać tę hipotezę.

Klątwa mumii

W listopadzie 1922, archeolog Howard Carter dokonał odkrycia, które zachwyciło cały świat. Pokonując ciemne tunele grobowca dotarł do niewyobrażalnego skarbu, który do dnia dzisiejszego budzi ciekawość. Wokół tego odkrycia krąży jedna z najbardziej przerażających legend. Klątwa Tutenchamona stała się inspiracją nie tylko dla reżyserów filmowych, ale także dla pisarzy. Jak powstała legenda?

Odkrycie grobowca faraona XVIII dynastii Tutenchamona stało się największą sensacją w dziejach egiptologii. Carter i jego sponsor, lord Carnarvon, znalazł grób w pełni nienaruszone 3000-letniego faraona w stanie idealnym, nietkniętego przez złodziei. O znalezisku świat dowiedział się od jedynego dopuszczonego do wykopalisk dziennikarza Henrego Mortona, który na bieżąco informował London Times o postępach prac archeologa. Trzy miesiące badaczom zajęło skatalogowanie wszystkich skarbów i przedmiotów znalezionych w grobowcu. 

Największym zaskoczeniem dla archeologa stał się sarkofag, w jego środku znajdywały się dwa  kolejne - wszystkie wykonane ze złota- w ostatnim znajdywało się ciało chłopca. 

Niedługo po otwarciu sarkofagu zmarł Lord Carnarvon, ugryziony przez owada przenoszącego tropikalną chorobę. 

Przypadkowa śmierć sponsora wzbudziła wiele emocji. Pojawiły się pierwsze plotki, mówiące o klątwie faraona. Wszystko za sprawą jednego ze znalezisk dokonanych w trakcie oględzin grobowca. Według podań w komorze grobowej znaleziono tablice, na których spisana była klątwa, mająca zabić każdego kto zbliży się i zbezcześci szczątki władcy. 

To odkrycie dosłownie zawładnęło dziennikarzami, którzy rozpisywali się o prawdopodobnej klątwie w grobowcu. Niektórzy twierdzili nawet, że był on w stanie nietkniętym przez 3 tysiące lat właśnie przez tę klątwę. 

Klątwa zza światów.

W dniu w którym Carter odkrył wejście do grobu, kobra - jeden z symboli władzy faraonów, dostała się do jego domu i zabiła trzymanego w klatce kanarka. Pracownicy Cartera sugerowali mu aby nie wchodził do grobowca, ponieważ jak twierdzili kobra to zawsze zły omen.

Marie Corelli, której książki były najlepiej sprzedającymi się w tamtym czasie powiedziała 

"Największa kara spotyka intruza, który wchodzi do zapieczętowanego grobu władcy". 

Carter otrzymywał wiele listów z pogróżkami i ostrzeżeniami przed wejściem do grobu. Archeolog oczywiście nie poddał się i rozpoczął swoje badania. 

Kolejne wydarzenia jak później relacjonowali dziennikarze doprowadziły do prawdziwej paniki, szczególnie po śmierci sponsora. Jak się później okazało ugryzienie przez zarażonego komara nie musiało mieć miejsca. Powstały spekulacje, że George Edward Stanhope Molyneux Herbert Carnarvon zaciął się w trakcie golenia umierając w wielkich męczarniach w wyniku zakażenia bakteriami. 

Prasa na całym świecie rozpisywała się, że Carnarvon został zabity przez klątwę faraona. Sir Arthur Conan Doyle publicznie poparł tą tezę wzbudzając jeszcze większą sensację. 

Kilka tygodni po śmierci Carnarvon zamożny finansista George J. Gould zapłacił za prywatną wycieczkę do grobu. Wkrótce potem Gould zmarł w wyniku wysokiej gorączki. Inne wcześniej odwiedzające grób osoby zmarły gwałtownie w ciągu roku. Ali Kemal Fahmy Bey, milioner Woolf Joel i brytyjski poseł Aubrey Herbert zmarli w różnych okolicznościach. 

Każda następna osoba, która w tym czasie odwiedzała grobowiec umierała w dziwnych okolicznościach. Jednym z nich był Sir Archibald Douglas-Reid, który miał zbadać ciało króla Tutanchamona, zanim dokonał oględzin zmarł na tajemniczą chorobę. 

Evelyn-White młody brytyjski archeolog był jednym z pierwszych, który wszedł do grobowca po Carterze. Po napisaniu notatki - "Uległem przekleństwu" powiesił się. Sir Lee Stos, gubernator Sudanu, został w kilka miesięcy po odwiedzeniu grobowca zastrzelony. 

Rok później świat obiegła kolejna sensacja. Przyjaciel archeologa Howarda Cartera otrzymał od niego odcisk pieczęci ze skarabeuszem na której napisane było "Przeklęty, będzie ten kto dotknie mojego ciała. Dotknie go ogień, woda i zaraza ". Wkrótce potem Ingham zmarł w trakcie pożaru w jego domu.

W ciągu 6 lat od odkrycia, Carnarvon, zarówno jego przyrodni bracia, osobisty sekretarz Cartera i jego ojciec i co najmniej pół tuzina innych prominentów, którzy odwiedzili grób byli martwi.

2. Zatruty grobowiec

W grobowcach jak podkreślają archeolodzy znajdują się nie tylko ciała mumii, ale także owoce mięso i duża ilość grzybów, bakterii. Badania nad mumią Tutenchamona wykazały obecność dwóch bakterii Aspergillus niger i Aspergillus flavus, które potencjalnie choć to bardzo mało prawdopodobne mogły być śmiertelne.

Bakterie te mogą powodować reakcje alergiczne, od zatorów do krwawienia w płucach i bywają szkodliwe dla ludzi, zwłaszcza z osłabionym układem odpornościowym. Francuski lekarz dr Caroline Stenger-Philippe, w swojej pracy doktorskiej na Akademii Medycznej w Strasburgu w 1985 roku, powiązał 6 "zgonów Tutanchamona" z ciężką reakcją alergiczną. 

Inne zagrożenia zostały znalezione wewnątrz szczelnego sarkofagu. Gazowy amoniak, formaldehyd i siarkowodór w wystarczająco silnym stężeniu mogły powodować pieczenie oczu i nosa, objawy przypominające zapalenie płuc, a nawet śmierć.

Całą historię klątwy podsycały na bieżąco gazety. Dziennikarze bujnie rozpisywali się zwłaszcza w Anglii o morderstwach dokonanych przez faraona mszczącego się z zaświatów. Wiele z zgonów w późniejszym czasie zostało wyjaśnionych. Wiele jednak z nich opiewa nadal tajemnica, która do dnia dzisiejszego inspiruje. 

źródło: theunredacted.com

Pozostałości po cywilizacji sprzed 200 tys lat, najnowszym odkryciem w Afryce.

Nie tak dawno dokonano jednego z największych odkryć na terenie RPA, dokładnie około 150 km od Port Maputo. Odkrycie dotyczy cywilizacji, która żyła w tamtym regionie około 200 tys lat temu!

www.ancient-code.com

Szczątki metropolii, które rozciągają się w obrzeżach około 1500 kilometrów kwadratowych, według badaczy zostało zbudowane około 160-200 tys lat przed Chrystusem. O istnieniu pozostałości wiedzieli rolnicy, nie zwracali jednak na nie uwagi uważając, że są to pozostałości po wcześniejszych mieszkańcach tego regionu. Przez lata, nikt nie miał pojęcia o tym co dokładnie przedstawiają kręgi, widoczne na zdjęciu powyżej. Dopiero Michael Tellinger we współpracy z lokalną władzą, postanowił zbadać ruiny. Badania rozpoczęto między innymi od lotu nad ruinami. Widok ten  symetrycznych, kół zainspirował do dalszych poszukiwań. 

Nikt nie spodziewał się takiego odkrycia. Podejrzewano, że ruiny mają kilka tysięcy lat. Dokładniejsze badania pozwoliły oszacować, że metropolia powstała pomiędzy 160-200 tysięcy lat przed narodzinami Chrystusa. Nigdzie wcześniej nie było wzmianek o cywilizacje, której istnienie odkryto. 

Metropolia położona jest w niedalekiej odległości od kopalń złota. Stąd podejrzenie, że ówcześni ludzie trudzili się jego wydobywaniem. Naukowcy są zgodni, że to odkrycie zmieni sposób w jaki postrzegamy cywilizację.

conspiracyclub.co