Gwiezdne Wrota w Iraku

Wojna w Iraku jest jednym z najczęściej poruszanych konfliktów obecnie. Szczególnie po rosnącej fali ataków muzułmańskich ekstremistów w Europie. Amerykanie podają wiele przyczyn wszczęcia konfliktu w Iraku podkreślając, że głównym celem była walka z terroryzmem. Istnieją jednak teorie mówiące o zupełnie innych powodach walk w tym kraju, o których rząd nie chce mówić. 

Wojna w Iraku jest często krytykowana. Niektórzy upatrują jako konsekwencje konfliktu powstanie ISIS. Amerykanie, jednak twardo temu zaprzeczają mówiąc, że powodem rozpoczęcia wojny była walka z ugrupowaniem terrorystycznym odpowiedzialnym za atak 11 września 2001 roku. Al-Kaida a w szczególności ich przywódca był zdaniem rządu Busha w bliskich kontaktach z ówczesnym dyktatorem, prezydentem Iraku Saddamem Husajnem. 

Istnieje alternatywna wersja co do oficjalnych przyczyn ataku i sięga ona daleko w przeszłość bo do roku 1920 kiedy to odkryto "Gwiezdne Wrota" na terenie Bagdadu.

Dla tych, którzy nie oglądali kultowych filmów Sci-Fi "Gwiezdnymi Wrotami" nazywane jest urządzenie stworzone jeszcze w starożytności przez Obcych stacjonujących na Ziemi. Pozwala one każdemu użytkownikowi błyskawicznie teleportować się do innej bramy, bez względu na odległość pomiędzy nimi. 

Dlaczego w Iraku są artefakty Obcych?

Zecharia Sitchin stworzył teorię, odnoszącą się do starożytnych wierzeń Summerów zamieszkujących Mezopotamię (obszar częściowo obejmujący obecnie Irak). Jego zdaniem Annunaki (bóstwa czczone w tym regionie ponad 3 tysiące lat temu) nie były jedynie wymysłem a z "krwi i kości" Kosmitami, którzy w tym okresie stacjonowali na Ziemi. To oni, jego zdaniem stworzyli i pozostawili technologię, do której człowiek przez wieki nie miał dostępu. 

Istnieje zatem podejrzenie, że w Iraku znajdują się "Gwiezdne Wrota", które prawdopodobnie są przyczyną wszystkich konfliktów w tym regionie. Teoria głosi, że każdy chce uzyskać dostęp do technologii i możliwości jakie dają podróże między portalami. 

źródło: exopolitics.org

Projekt Babilon: Kanadyjczyk pracujący dla Saddama Husajna

Kanadyjski inżynier Gerald Bull był pomysłodawcą i głównym wykonawcą finansowanego przez Saddama Husajna projektu Babilon.

fot. damninteresting.com

Gerald Bull jako zdolny i utalentowany inżynier od początku swojej kariery zawodowej interesował się zagadnieniami batalistycznymi. Jego działalność miała ogromny wpływ na rozwój XX-wiecznej artylerii dalekiego zasięgu. Przede wszystkim Gerald Bull zaangażował się w realizację amerykańskiego projektu HARP ((High Altitude Research Project), którego celem było przeprowadzanie doświadczeń związanych z zachowaniem się różnych obiektów po wejściu w atmosferę. 

Projekt ten okazał się bardzo owocny. W jego ramach za pomocą działa okrętowego wystrzelono 150-kilogramowy pocisk Martlet na wysokość 66 kilometrów. W szczytowym momencie w latach 60-tych budżet programu wynosił miliony dolarów i dawał zatrudnienie 300 naukowcom. I choć w 1966 roku pocisk Martlet-2 osiągnął rekordową wysokość 180 kilometrów, a naukowcom udało się zebrać cenne dane dotyczące górnych warstw atmosfery, projekt nadal nie zrealizował swojego głównego celu – umieszczenia wystrzelonego obiektu na orbicie. Dlatego w 1968 roku prace nad projektem zostały zakończone. 

Gerald Bull jednak się nie poddał. Postanowił realizować swój projekt, tym razem pracując w RPA. W wyniku tej współpracy naukowiec zaprojektował haubicoarmatę GC 45 o zasięgu 40 km, która miała rewolucyjny wpływ na rozwój artylerii. Stany Zjednoczone w tym czasie posiadały haubicoarmaty o maksymalnym zasięgu 19 km. 

Osiągnięcia Geralda Bulla zainteresowały Saddama Husajna, który w latach 80-tych uwikłany był w konflikt z Iranem. Husajn poszukiwał bowiem niekonwencjonalnych zastosowań do rozwiązania tego konfliktu. Zgodził się sfinansować projekt Bulla dotyczący umieszczenia wystrzelonego obiektu na orbicie, lecz postawił jeden warunek. Bull miał zająć się także udoskonaleniem posiadanych przez Irak rakiet Scud. I choć nie jest dokładnie znany wkład Bulla w prace nad tą rakietą, faktem pozostaje że Scud B o zasięgu 280 km po modyfikacjach pod nową nazwą Al-Abbas zwiększył zasięg do 600 km. 

W toku prac na projektem Babilon Bull stworzył działo Baby Babilon z lufą o długości 45 metrów i kalibrze 350 milimetrów. Było ono niezbędne do testowania technologii w celu realizacji założonych celów. Próby wypadły obiecująco, dlatego przystąpiono do dalszych prac. Zamówiono poszczególne części do działa o średnicy 1 m, które miało wystrzelić obiekt na orbitę. Powstał nawet fragment lufy. 

Prace nad projektem zostały jednak nagle przerwane przez śmierć Geralda Bulla. Został on zastrzelony w Brukseli 20 marca 1990 roku. Okoliczności tego zdarzenia, choć niejasne, wskazują, że była to zaplanowana egzekucja, a nie przypadkowy atak. Sprawcy zostali niewykryci, jednak teorie spiskowe za zabójców wskazują Mossad albo służby amerykańskiego lub irańskiego wywiadu.

Jak bardzo Waszym zdaniem Gerard Bull przysłużył się dla reżimu Husajna?

Źródła: damninteresting/alternatehistory/democraticunderground