Ludzkość pochodzi z kosmosu? 10 powodów, dla których można tak przypuszczać cz. III

8. Życie z ogona komety

„Gwiezdny pył” to nazwa gazowej chmury otaczającej kometę. W pobranej dotychczas próbce naukowcy stwierdzili obecność złożonych cząsteczek organicznych: fosforu i aminokwasów.


Aminokwasy są podstawą niezbędnych do życia białek, a co dodatkowo wzmacnia teorię panspermii. Zdaniem naukowców poza energią kometa posiada wszystkie substancje niezbędne do wytworzenia życia, gdyby jednak wpadła do ciepłego oceanu, wówczas te wszystkie cząsteczki mogłyby powoli połączyć się tworząc zalążek żywego organizmu.


9. Życie jak epidemia

A gdyby tak planety "zarażały się" życiem między sobą? 

Henry Lin i Abraham Loeb z Uniwersytetu Harvarda są zapalonymi zwolennikami hipotezy panspermii. Opracowali nawet testowalny model, aby udowodnić teorię.
Zgodnie z ich modelem, jeśli życie ukazuje się na kilku planetach i przeskakuje na inne, wówczas niosące życie planety tworzą kępowe wzory. Obszary sferyczne pojawiałyby się jako puste przestrzenie pomiędzy wzorami bańki życia. Ta dystrybucja byłaby „pistoletem do palenia” dla panspermii.

Gdyby życie rozprzestrzeniało się między planetami, zaludnione światy gromadziłyby się razem w ogromie przestrzeni, jak kolonie bakterii na szalce Petriego.

Ludzkość pochodzi z kosmosu? 10 powodów, dla których można tak przypuszczać cz. II

5. Wszyscy jesteśmy Marsjanami?

W 1984 r. Na Antarktydzie odkryto pochodzący z Marsa meteory, opuścił on Czerwoną Planetę około czterech miliardów lat temu. Niektórzy astrobiolodzy twierdzą, że zawiera składniki starożytnego życia w postaci skamieniałych drobnoustrojów. MIT finansuje badania mające na celu zbadanie możliwości, że życie na Ziemi pochodzi z Marsa. Wynalezili narzędzie do wykrywania, aby zbadać powierzchnię Marsa w poszukiwaniu DNA i RNA, budulca życia.

6. Życie mogło przetrwać w lodzie

Niezwykle ciekawych informacji dostarczył nam w ostatnim czasie  „Oumuamua” - cylindryczna skała przybyła do naszego Układu Słonecznego z nieznanego miejsca. Wokół obiektu narosło wiele teorii, w tym historie na temat międzygwiezdnego statku, najciekawsze jednak było to, z czego był on wykonany. Okazało się bowiem, że w dużym stopniu był to lód, co wskazywać może na fakt, że lód może przetrwać długie, międzygwiezdne podróże stanowiąc jednocześnie doskonałą osłonę dla żywych, zachowanych w mrozie organizmów.

Może to być zatem doskonały przykład tego jak życie mogło dotrzeć na Ziemię wcale nie z Marsa, ale z odległego miejsca daleko poza naszym Układem Słonecznym.

7. Dna powstało nie na Ziemi, lecz w kosmosie?

Wielki deszcz meteorów sprzed czterech miliardów lat zasiał starożytną Ziemię blokami DNA. Co więcej, życie mogło pierwotnie nabrać kształtu podczas podróży w kosmosie, a nie na innej planecie. Następnie składniki wylądowały na Ziemi na grzbiecie spadającej gwiazdy.

Na prawdziwość powyższej teorii wskazuje historia meteorytu, który rozbił się na Ziemi w 1969 roku. Uważa się, że składniki oparte na węglu, takie jak cukry i aminokwasy, powstały w przestrzeni kosmicznej przywiązane do meteoru.

Ludzkość pochodzi z kosmosu? 10 powodów, dla których można tak przypuszczać cz. I

Kilka ciekawych badań dowodzi, że życie na Ziemi, a więc i ludzie wcale nie wyewoluowali na Błękitnej Planecie, ale dawno temu przybyliśmy tu z jakiegoś nie znanego bliżej miejsca. Oto 10 argumentów za tą teorią:

1. Meteor z kosmosu (panspermia)

Ewolucja jest bolesnie powolna. Kilka miliardów lat zajęło życiu by z jednokomórkowego stało się wielokomórkowym. Jak to się dzieje, że bezpośrednio po najbardziej epickim deszczu meteorów, jaki kiedykolwiek widziała nasza planeta, Ziemia była dojrzała i gotowa do spontanicznego odrodzenia życia opartego na DNA? Planeta ledwo zdążyła się ochłodzić, by podtrzymać życie, nie mówiąc już o jej stworzeniu.

Okres deszczów meteorów zakończył się wcześniej niż około 3,8 miliarda lat temu. Dowody życia pojawiają się w zapisach kopalnych sprzed 3,83 miliarda lat temu. Gdyby Ziemia ochładzała się wtedy, życie ewoluowało w mgnieniu oka z ewolucyjnego punktu widzenia. Chyba że życie już się pojawiło. Wielu naukowców uważa te starożytne skamieniałości za dowód panspermii.

2. Nie jesteśmy sami?

Planety pozasłoneczne (czyli egzoplanety) to te, które krążą wokół gwiazdy takiej jak nasze Słońce. Pierwszy został odkryty w 1995 roku. Dziś zaobserwowaliśmy około 4000 egzoplanet. Ponad 50 to planety wielkości Ziemi. Jakie jest prawdopodobieństwo, że jesteśmy jedynymi żywymi istotami we Wszechświecie? Niewielkie.

3. Mikroorganizmy przeżyją w kosmosie

W latach 80. wysłano żywe organizmy, aby zamieszkały na satelicie NASA. Bez składników odżywczych bakterie utworzyły sprężyste zarodniki, które działały jako powłoka obronna. Intensywne promienie ultrafioletowe zabiły wierzchnią warstwę zarodników, ale martwe zarodniki tylko wzmocniły zewnętrzną warstwę, aby osłonić życie wewnątrz. Po sześciu latach te uparte bakterie przetrwały mroźną próżnię kosmosu - ku niedowierzaniu wszystkich.

4. Życie jest w stanie przetrwać uderzenie meteoru

Dina Pasini, naukowiec z University of Kent, dowiodła, że zarodniki glonów mogą hipotetycznie przetrwać katastrofę meteorów. Jej zespół postanowił wykorzystać jednokomórkowe glony zamieszkujące ocean, naśladując warunki wczesnego życia.

Najpierw skonstruowali pelety ze skały i lodu osadzone w glonach. Następnie użyli dwustopniowego pistoletu na gaz, aby przyspieszyć obiekty do niesamowitej prędkości.

Strzelali w granulki przez wodę z szybkością 6,93 km na sekundę (4,31 mps). Okazało się, że nie wszystkie zarodniki zostały zabite. Im wyższa prędkość, tym więcej umierało, ale mimo to część przeżyła.

 

 

To dzieje się na naszych oczach - powstaje nowa rasa ludzi!

Ludzkość być może już wkrótce wyginie a na nasze miejsce przyjdzie nowy rodzaj człowieka, być może to my sami się zmienimy, gdyż zdaniem naukowców z Kalifornii, "mutanci" już są wśród nas. 

fot. marvel

Badacze z uniwersytetów Cornell i Kalifornii, którzy przez ostatnie lata zajmowali się analizą 202 genów 14 002 osób z całego świata. Odkryli oni, że aż u 74% badanych pewne warianty genomu powtarzają się zaledwie u jednej lub dwóch osób. Tego nie spodziewał się nikt z prowadzących badania, gdyż jak tłumaczą podczas podobnych analiz przeprowadzanych 50 lat temu, zmutowane geny pojawiały się u jednego osobnika na tysiąc, obecnie jest to już 5 osób. 

Wcześniej domniemywano, że zmiany w genomie powodowane są przez promieniowanie, wirusy i środki chemiczne, obecnie jednak najpopularniejszym wytłumaczeniem jest coś znacznie prostszego - przyrost populacji. Zdaniem bowiem naukowców dynamiczny wzrost liczby ludzi w ostatnich dekadach sprawił, że wzrosła również nasza różnorodność genetyczna i szansa na pojawienie się nowych mutacji. Dzięki większej ilości ludzi pewne rzadkie geny zaczęły występować proporcjonalnie częściej niż dotychczas i zdaniem badaczy może to wywoływać kolejne mutacje, które zmienią ludzkie ciało.

Jakie cechy będą mieli ci nowi, zmutowani ludzie? Tego nie wiadomo, badacze silą się na fantastyczne teorie o prawdziwych "X-menach" o niezwykłych zdolnościach, ale być może zmiany nie będą wcale tak drastyczne, być może będzie się to wiązało z wyostrzeniem niektórych zmysłów lub pojawieniem się odporności na pewne grupy wirusów. Jak pokazało bowiem doświadczenie z ostatnich lat, pewne teorie które wydają się być spójnymi i logicznymi w danym momencie, z upływem czasu i pojawieniem się nowych faktów tracą na wartości i stają się jedynie naukową ciekawostką. 

źródło: CollectiveConcious

Uwaga! Komputer przeszedł test Turinga!

Ta wiadomość może być krokiem milowym dla rozwoju sztucznej inteligencji. Po raz pierwszy w historii komputerowi udało się z powodzeniem zdać słynny test Turinga. 

 

 

Trzech sędziów z Uniwersytetu w Reading było święcie przekonanych, że rozmawiają na czacie z 13-letnim chłopcem, Eugeniuszem Goostmanem z Odessy. W rzeczywistości jednak Eugene to komputer stworzony przez rosyjski zespół, któremu po raz pierwszy w historii udało się opracować maszynę, która z powodzeniem zdała słynny test Turinga.

"Nasz pomysł polegał na tym, że on może twierdzić, że wie wszystko, ale równocześnie jego wiek uznaje za rozsądny fakt, że wszystkiego nie wie. Spędziliśmy ogromną ilość czasu na opracowaniu wiarygodnej osobowości" - skomentował sprawę jeden z członków zespołu, Władymir Welesow.

Test Turinga został opracowany przez Alana Turinga w 1950 roku. Ma on na celu weryfikację tego czy sztuczna inteligencja będzie w stanie na tyle swobodnie prowadzić rozmowę z sędziami, że ci będą przekonani, że rozmawiają z człowiekiem. Podczas testu wszyscy uczestnicy są od siebie oddzieleni, rozmawiają ze sobą za pomocą klawiatury, celem rozmowy nie jest jednak udzielanie prawidłowych odpowiedzi na zadawane pytania a sprawienie odpowiedniego "wrażenia" i skuteczne oszukanie ludzkiego sędziego.

Jak przyznają twócy Eugene'a nie można tu jednak mówić o jakimkolwiek rodzaju sztucznej inteligencji, to bardziej rodzaj sprytnie opracowanego systemu . Mimo wszystko tego typu wiadomość to prawdziwa rewolucja w historii informatyki i komputeryzacji. Jak zauważył Kevin Warwick wizytujący profesor na Uniwersytecie w Reading i wicekanclerz na Uniwersytecie w Coventry komputer, który jest w stanie oszukać człowieka, który będzie myślał, że ten rozmawia z prawdziwą osobą jest w istocie budzikiem dla cyberprzestępczości.

źródło: independent / fot. Victor Habbick/freedigitalphotos

Czy będziemy mogli przewidzieć własną ewolucję?

Ogólne zasady ewolucji są dziś w nauce powszechnie akceptowane, jednak jej przyczyny oraz mechanizmy budzą nadal sporo kontrowersji i dyskusji. W opublikowanym niedawno czasopiśmie PLOS Biology, dwaj naukowcy odkryli podobne lub identyczne mutacje genetyczne E. coli mogące pojawić się w oddzielnych populacjach na ponad 1000 pokoleń do przodu (!). Tym samym zespół prowadzący badania doszedł do wniosku, że ewolucja może być "stosunkowo przewidywalna".

fot. 2.bp.blogspot.com

Prof. Danielem E. Liebermanem, antropolog, podkreśla, że ewolucja oznacza zmiany następujące w czasie. Dlatego odpowiedź na pytanie, czy dalej ewoluujemy, jego zdaniem brzmi: zdecydowanie tak. W każdym kolejnym pokoleniu pojawiają się nowe mutacje genetyczne. Jednak czy jesteśmy w stanie przewidzieć kierunki tej ewolucji? Pierwszy milowy krok został właśnie postawiony. 

Chcąc uchylić rąbka naszej przyszłości, Matthew Herron, badacz z University of Montana i Michael Doebeli, profesor na University of British Columbia, przyjrzeli się trzem populacjom bakterii E. coli. Początkowo, każda populacja posiadała bardzo ogólne warunki dla przyswajania dwóch różnych źródeł pokarmu: glukozy i octanu. Po 1200 pokoleń, każda populacja rozwinęła fizjologię dostosowaną wyłącznie do jednego ze źródeł żywności.

Analiza była możliwa ze względu na nowe osiągnięcia w technologii sekwencjonowania, co pozwoliło naukowcom na analizowanie dużej liczby całych genomów bakteryjnych. Chociaż ewolucyjne zmiany początkowo wydawały się przypadkowe, to z czasem stały się przewidywalne. "Istotne są nie tylko podobne zmiany genetyczne, ale i sekwencja czasowa w której zmiany te zachodzą", podkreśla profesor Doebeli.

Kolejnym ważnym krokiem mają być przyszłe eksperymenty na większych organizmach. Rośliny i zwierzęta mają wykazywać podobne procesy do tych występujących w populacjach E. coli. Ostatnim etapem badań ma być odniesienie do ludzkiej ewolucji i jej przyszłości. Kluczowym będzie "przewidzenie" w którym kierunku nasz organizm ewoluuje za sto, tysiąc, a nawet milion lat. Naukowcy już teraz zastanawiają się, które ludzkie organy mogą zaniknąć, a które wyraźnie wyspecjalizować.

Czy Waszym zdaniem nauka może dać nam odpowiedzi na tak trudne i dalece wybiegające w przyszłość pytania?

Źródła: nature/phys/topix

Twórcą artykułu jest Victor Orwellsky, autor powieści "Kod Władzy". Powielanie treści artykułu bez podania źródła jest zabronione.
http://www.orwellsky.blogspot.com/2013/02/czy-bedziemy-mogli-przewidziec-wasna.html