Jaka będzie nadchodząca dekada wg Stratfor? Oto 11 rzeczy, które czekają nas już niedługo

Organizacja Stratfor cieszy się opinią uznanego ośrodka badawczego zajmującego się geopolityką i geostrategią. Ta ulokowana w Teksasie instytucja niejednokrotnie trafnie przewidziała rozwój wydarzeń na świecie, czy tak będzie i tym razem? Poniżej prezentujemy 11 wydarzeń, do których dojdzie już w ciągu najbliższej dekady. Czas pokaże, które okazały się trafne.

Upadek Rosji

Rosja to państwo sterowane centralnie prosto z Moskwy. Jeśli Moskwa nie będzie w stanie utrzymać kontroli nad swoimi prowincjami, wówczas podobnie jak 25 lat temu, dojdzie do odłączania się kolejnych regionów, ich rosnącej autonomii a finalnie ich niepodległości. Na miejscu Federacji Rosyjskiej powstanie szereg mniejszych państw.

„Spodziewamy się, że włądza Moskwy będzie słabła, co doprowadzi do formalnej i nieformalnej fragmentacji Rosji. Niemożliwym jest by Federacja Rosyjska przetrwała w obecnej formie” - piszą w raporcie autorzy Stratforu.

Największy kryzys nadchodzącej dekady

Po upadku władzy centralnej w Federacji Rosyjskiej pojawi się problem z pamiętającym jeszcze czasy sowieckie arsenałem nuklearnym, który ktoś będzie musiał zabezpieczy.ć. Infrastruktura związana z produkcją broni atomowej jest rozsiana na całym obszarze Rosji, w przypadku słabnących wpływów Moskwy istnieje obawa, że część tej infrastruktury a być może nawet niektóre głowice atomowe mogą wpaść w niepowołane ręce – czy to lokalnych, nieprzewidywalnych na dłuższą metę regionalnych przywódców, czy też islamskich terrorystów .

Zdaniem Stratforu zadanie zabezpieczenia tej infrastruktury spocznie na włądzach USA, które są jedynym pańswem które będzie w stanie tego dokonać.

Niemcy w odwrocie

Gospodarka Niemiec zbudowana jest na specyficznym modelu opierającym się w dużym stopniu do innych państw. Produkowane w Niemczech towary są sprzedawcane za granicą, stąd właśnie to Berlin pozostaje jednym z głównych beneficjentów stworzonej na terenie Unii Europejskiej liberalizacji i strefy wolnego handlu. W przypadku dalszego pogarszania się sytuacji gospodarczej w EU, w tym przede wszystkim w strefie euro, Niemcy mogą stanąć w obliczu poważnego kryzysu gospodarczego.

Nowy lider Europy

Czy upadek znaczenia Niemiec oznaczać będzie równocześnie pogorszenie się sytuacji w innych państwach? W niektórych z pewnością, ale jak pisze Stratfor istnieją kraje, które skorzystają na nagłej zmianie sytuacji. Na czele tych państw znajdzie się Polska, która stanie na drodze nowego ekonomicznego wzrostu co wplynie też na wzrost znaczenia Warszawy na arenie międzynarodowej. Stratfor podkreśla nieco inną sytuację demograficzną w Polsce, ale też wagę strategicznego sojuszu z USA, który w obliczu spadającego znaczenia Rosji i Niemiec może przynieść nowe korzyści.

Europa czterech prędkości

Nadchodząca dekada nie przyniesie ponownej integracji mocno nadszarpniętej kryzysem politkoycznej jedności kontynentu europejskiego. De facto Unia Europejska będzie podzielona na co najmniej 4 ośrodki: Europę Zachodnią, Europę Wschodnią, Skandynawię oraz Wyspy Brytyjskie – część z obecnych problemów UE pozostanie wyzwaniami dla nich wszystkich, z niektórymi jednak poszczególne regiony będą musiały sobie radzić same.

Wzrost znaczenia Turcji

Turcja jest jednym z najsilniejszych i najbardziej stabilnych państw muzułmańskich. Tego samego nie można powiedzieć o jej najbliższych sąsiadach – Iraku czy Syrii, które znajdują się obecnie w fazie kompletnego rozkładu. Turcja może spokojnie czekać aż Państwo Islamskie dokończy dzieła zniszczenia reżimu Bashara al-Assada i dopiero wówczas wkroczyć do Syrii z całą swoją militarną potęgą. Obok dość oczywistej pozycji na Bliskim Wschodzie Turcja ma jeszcze jeden kierunek ekspansji, który zdaniem Stratforu odegra w najbliższym czasie wiodącą rolę. Jedną z naturalnych stref wpływu Turcji jest basen Morza Czarnego, wokół którego wciąż jednak mocną pozycję ma Rosja. W obliczu upadku Rosji Turcja z pewnością zdecyduje się wyciągnąć ręce po czarnomorskie terytoria, pytanie, jak daleko zajdzie?

Kłopoty Chin

Analitycy Stratfor od lat podkreślają, że potęga Chin ma charakter pozorny i Państwo Środka niedługo będzie musiało radzić sobie z barierami rozwoju, przede wszystkim nierównomiernym rozkładem wzrostu gospodarczego, który skoncentrował się na wybrzeżu pozostawiając wnętrze kontynentu zacofanym i biednym. 

Japonia nową potęgą morską

Chociaż na Morzu Południowochińskim trwa coś na kształt zimnej wojny między USA i Chinami to jednak zdaniem Stratfor to Japonia stanie się morską potęgą na terenie Azji Wschodniej. Stanie się tak, gdyż Tokio nie ma innego wyboru, jest bowiem uzależnione od importu dóbr zza morza a w obliczu zagrożenia chińską blokadą, będą musieli się bronić rozbudowując swoją flotę. 

Nie będzie wojny o wyspy na Morzu Południowochińskim

Coś co wygląda na zarzewie konfliktu zdaniem Stratforu nigdy go nie wywoła - powód jest prosty, nie warto. 

Nowe "mikro-Chiny"

Problemy Chin sprawią, że produkcja przenosić się będzie gdzie indziej. Nowe stanowiska pracy i nowe bogactwo zaczną powoli przenosić się do takich państw jak:

Meksyk, Nikaragua, Dominikana, Peru, Etiopia, Uganda, Kenia, tanzania, Bangladesz, Myanmar, Sri Lanka, Laos, Wietnam, Kambodża, Filipiny i Indonezja.Ich łączna populacja to w sumie blisko 1,6 miliarda ludzi, co pozwoli zrównoważyć a następnie wręcz zrekompensować spadek produkcji w Chinach.

Ameryka - imperium, które nie będzie się angażować

USA znajdą się w najbardziej komfortowej pozycji na świecie, otoczone stabilnymi państwami, niezależne energetycznie i gospodarczo, ponadto bogatsze o doświadczenia ostatnich 20 lat Stany Zjednoczone wycofają się jako mocarstwo by zająć się własnymi sprawami.

Teksas przeniesie na swoje terytorium złoto o wartości miliarda dolarów

Teksas już wkrótce zbuduje skarbiec, w którym będzie możliwe przechowywanie blisko miliarda dolarów w złocie. Pytanie tylko co na to Fed?

Nie tylko państwa europejskie nie ufają już Rezerwie Federalnej i kwestionują wiarygodność tej instytucji do adminsitrowania i przechowywania rezerwami złota. Pierwsze wystąpiły Niemcy, które inicjując akcję "Oddajcie nam nasze złoto" zmusiły USA do stopniowego oddawania ich będących największymi po rezerwach Stanów Zjednoczonych zasobów złota. Wkrótce ich śladem poszły Austria i Holandia, a teraz takie same rządania wysunął... jeden ze stanów wchodzących w skład USA.

Mający duże poczucie odrębności w stosunku do reszty kraju Teksas wydał właśnie dokument, który wzywa do przeniesienia blisko 1 miliarda dolarów w złocie. 12 czerwca gubernator Teksasu Greg Abbott pospisał ustawę, na mocy której na terenie stanu zbudowany zostanie skarbiec, w którym przechowywane będzie złoto i srebro, co więcej mają tam zostać przeniesione także sztaby, które obecnie znajdują się w skarbcu w Nowym Jorku. Biuro gubernatora opublikowało oświadczenie, w którym informuje:

Dzisiaj podpisałem HB 483 aby zapewnić stanowi Teksas, agencjom stanowym oraz obywatelom Teksasu bezpieczną infrastrukturę, która pozwoli magazynować złoty bulion i inne cenne metale. Wraz z wejściem w życie tej ustawy  Texas Bullion Depository stanie się pierwszym takim kompleksem na poziomie stanowym, zwiększając tym samym bezpieczeństwo i stabilność naszych rezerw złota a także pozwoli zatrzymać środki podatników przed ucieczką z Teksasu, aby obywatele nie musieli płacić za magazynowanie złota w obiektach poza granicami stanu.

Dlaczego w ogóle Teksas chce złota u siebie?

Stanowe władzowe deklarują, że będą chronić całego złota jakie zostanie zmagazynowane na ich terytorium, oświadczają też, że "będą chronić prywatnych obywateli przez groźbą konfiskaty, mogą oni również używać złota i srebra jak pieniędzy całkowicie omijając system pieniądza papierowego".

Napięcia między USA a Chinami. Czy nowa broń Pekinu może wywołać wojnę?

Na Morzu Południowochińskim zawrzało po tym jak Chiny przeprowadziły testy nowych, ponaddźwiękowych pojazdów, które mogą z niebywałą prędkością przenosić ładunki nuklearne. 

 

new.com.au

Sprawy od dawna nie układały się na tym terenie tak, jak chcieliby to widzieć miłośnicy pokoju i zwolennicy rozstrzygania konfliktów na dyplomatycznych salonach. Zarówno Chiny jak i USA wielokrotnie pokazywały, że sprawy na Morzu Południowochińskim są poważne i nie zawachają się użyć sily by rozstrzygnąć je na swoją korzyść. Zostało to z resztą potwierdzone oficjalnie między innymi przez Sekretarza Obrony Asha Cartera, który stwierdził, że USA nie będą miały oporów przed powstrzymaniem Pekinu jeśli ten będzie kontynuował swoją ekspansjonistyczną politykę. Trwający w regionie wyścig zbrojeń i zbrojenie się obu stron sprawia jedynie, że sprawa staje się co raz poważniejsza, ostatnie zaś eksperymenty Chińczyków z nową bronią omal nie pogrorszyły już i tak napiętej sytuacji.

Pojazdy znane są jako WU-14 testowano po raz czwarty w przeciągu ostatniego 1,5 roku, jak podają media broń przenoszona za jej pomocą jest w stanie przemieszczać się z prędkością dziesięciokrotnie przekraczającą prędkość dźwięku. Testy te zaniepokoiły Stany Zjednoczone, których władze bardzo szybko opublikowały komunikat, w którym nazwały testy "ekstremalnymi manewrami" i uznały, że doprowadzi to do znaczącego zaostrzenia sytuacji na terenie basenu Morza Południowochińskiego.

Pekin zareagował równie szybko deklarując, że testy są jedynie częścią standardowych badań naukowych jakie mają regularnie miejsce w tych okolicach.

Fragment powieści "Tajemnica 14 Bramy": Rozdział 27 Podziemia kościoła w Sankt Kathrein. Austria

Poul ocknął się. Niebieskie, nienaturalne światło, mimo że nie było ostre, oślepiło go. Zmrużył oczy. Czuł, że leży na jakiejś twardej powierzchni. Poruszył leżącą wzdłuż ciała ręką, starając się ją podnieść. Nie potrafił tego zrobić. Coś mocno trzymało jego dłoń, przytwierdzając ją do powierzchni. Powtórzył czynność drugą ręką. Efekt był taki sam. „Jestem przywiązany” – pomyślał. Poruszył prawą nogą. Również nie dała się oderwać z miejsca. „Boże, co się dzieje?” Odwrócił delikatnie głowę. Czuł, że ona również jest skrępowana. Każdy jego ruch natrafił na opór czegoś, co trzymało jego głowę prosto, wzdłuż leżącego ciała. Obok siebie, spod zmrużonych powiek, w odległości dwóch metrów zobaczył Monik. Leżała na wysokim stole, przypominającym stół operacyjny. Jej głowa tkwiła w metalowej obręczy, przechodzącej dookoła niej. Ręce miała skrępowane szerokimi pasami. Podobnie nogi. Oczy miała zamknięte. Spała? Może była nieprzytomna. Przykryto ją jasnym prześcieradłem lub czymś w tym rodzaju. Poul starał się dostrzec jakiś ruch jej ciała, by upewnić się, czy żyje, ale niczego nie potrafił stwierdzić. Przeraził się. Oboje leżeli skrępowani, jakby przygotowani do mającej się odbyć za chwilę operacji. Zaczął się rozglądać, ale jego pole widzenia było ograniczone. Ledwie mógł ruszyć mocno przytwierdzoną głową. Znajdowali się w jakimś korytarzu. Ciemne, wykute w skale ściany, przechodziły w półokrągły sufit. Korytarz miał jakieś trzy metry wysokości. Poul nie widział ani jego początku, ani końca. Do sufitu przymocowane były co kilka metrów podłużne lampy, dające światło, którego blasku nie znał. Było jakieś inne. Przypominało blask lamp używanych w pomieszczeniach szpitalnych. W korytarzu panowała cisza zakłócana jedynie szybkim biciem jego serca. Oddychał gwałtownie. Starał się przypomnieć sobie wydarzenia poprzedniego wieczora. Pamiętał, że dwóch mężczyzn przywiozło ich do maleńkiego, wiejskiego kościoła. Prowadzili ich drogą wzdłuż muru okalającego kościół i przyległych do niego grobów, do podziemnego wejścia. Była noc, więc niewiele widział. Nie kojarzył, kiedy wpro- wadzono ich do kościelnych lochów. Pamiętał, jak popychany schodził za Monik po kamiennych schodach. Przypominał siebie, że ostatnią rzeczą, jaką pamiętał, była pojawiająca się nagle biało-zielona mgła. A może był to jakiś dym? Nie pamiętał nic więcej. Nie kojarzył, jak i kiedy znaleźli się na stołach, na których teraz leżeli. Nie wiedział, kto ich na nich położył. Nie czuł nawet, czy leży w ubraniu. Nie wiedział, dlaczego się tu znaleźli. Ukryci przed światem w miejscu, którego istnienia nikt zapewne się nie domyślał. Bezskutecznie starał się rozluźnić krępujące go więzy. Nie potrafił się uwolnić. Szamotał się tak przez chwilę. Po kilku mi- nutach opadł z sił. Spojrzał raz jeszcze na Monik. Leżała bez ruchu. Czuł, jak panująca cisza powoli paraliżuje go. Starał się skupić, wymyślić, co zrobić, by się uwolnić.
– Spokój, po pierwsze spokój... – powtarzał sobie. – Ojcze nasz, któryś jest w niebie... – zaczął odmawiać modlitwę.
– Święć się imię Twoje... – przerwał.
Usłyszał jakiś hałas. Odgłos zbliżających się kroków.
Zamarł.
Kamienny korytarz potęgował hałas. Brzmiał, jak uderzenia metalu o kamień. Miarowe. Coraz bliższe. Coraz głośniejsze. Starał się unieść głowę. Chciał dostrzec zbliżających się ludzi. Spoglądał w kierunku końca korytarza. Nagle dostrzegł dwie postacie. Wysokie na ponad dwa metry, nienaturalnej budowy. Wytężył wzrok, by rozpoznać, kto się do niego zbliża. Po chwili dostrzegł ich wyraźnie.
– Matko Boska, co to jest?!

Powtórka z Iraku? To nie Assad użył gazów bojowych, lecz jego przeciwnicy

Jak podaje ONZ gaz, którego użyto w Syrii w 2013 nie musiał być wcale rozpylony przez siły rządowe, jak dotychczas przypuszczano, ale wg świadków mogli za tym stać rebelianci.

 

fot. mato48.com

Kilka lat temu amerykańscy politycy z rozbrajającą szczerością przyznali, że w rządzonym przez Saddama Husajna Iraku nie znaleziono żadnych dowodów jakoby tamtejsze władze pracowały nad bronią masowego rażenia, co więcej przyznali również, że zwyczajnie kłamali mówiąc, że wywiad dysponuje informacjami na ten temat. Abstrahując od stosunku do irackiego dyktatora, należy stwierdzić, że atak w 2003 roku był nieuzasadniony.

Teraz, podobne informacje pojawiają się w odniesieniu do wydarzeń w Syrii. Przypomnijmy, że dwa lata temu agencje informacyjne informowały, że Organizacja Narodów Zjednoczonych potwierdza wykorzystane podczas tamtejszego konfliktu gazów bojowych, w tym uszkadzającego układ nerwowy sarinu. Państwa zachodnie, przede wszystkim USA, Wielka Brytania i Francja praktycznie od razu oskarżyły o to rządowe wojska Bashara al-Assada, prezydent Obama nazwał to wydarzenie "przekroczeniem czerwonej linii". Było to jednym z głównych powodów utrzymywania sankcji przeciwko władzom Syrii a także powodów, dla których udzielano wsparcia rebeliantów, wśród których już wówczas znaczącą przewagę zaczęli zdobywać członkowie organizacji Islamskie Państwo Iraku i Syrii (w skrócie ISIS).

Na początku tego tygodnia źródła ONZ podały do wiadomości publicznej, że relacje świadków wskazują, że to jednak siły rebeliantów w sierpniu 2013 użyły sarinu. Informacji tej zaprzeczył jednakże rzecznik prasowy Wolnej Armii Syryjskiej, która wciąż prowadzi walki zarówno z siłami Assada jak i z kalifatem.

Wcześniej czy później prawda wyjdzie na jaw i opinia publiczna dowie się kto użył gazów bojowych w Syrii. Zanim do tego jednak dojdzie będziemy przez lata karmienie półprawdami, propagandą i wprowadzani w błąd, gdyż tego typu informacja może zostać użyta przeciwko każdej ze stron konfliktu, w zależności od tego kogo oskarażać będzie w danym momencie wygodniej.

Jak szybko Kalifornia zapada się pod ziemię?

Joseph Poland w 1977 roku

Czy tak ogromne terytorium jakim jest Kalifornia może się zwyczajnie zapaść pod ziemię? Brzmi to co najmniej szokująco, jeśli nie wręcz groteskowo, ale tak może właśnie się stać, zważywszy, że stan ten w ciągu pięćdziesięciu lat zapadł się o blisko 3 metry.


Jeden z najbogatszych stanów USA boryka się w ostatnich latach z wieloma poważnymi problemami. Oprócz kryzysu ekonomicznego Kalifornia ma poważne problemy z trwającą od dłuższego czasu suszą, która niszczy kolejne uprawy każdego roku i powoduje, że co raz większe połacie stanu powoli pustynnieją. Na tym jednak kłopoty się nie kończą, okazuje się bowiem, że średnia wysokość nad poziomem morza również drastycznie się obniża i po raz kolejny jest to związane z brakami wody.

Powodem jest bowiem trwające od lat 20 XX wieku czerpanie przez mieszkańców z podziemnych pokładów wody, które wykorzystywane są do podlewania upraw i nieustannego nawadniania pól. Już w latach 30. naukowcy zauważyli, że dzieje się coś dziwnego i w wielu miejscach ziemia się zapada, wkrótce też hydrolog, Joseph Poland zauważył co może być przyczyną tego dziwnego zjawiska. Zaobserwował on bowiem, że wypompowywana spod ziemi woda tworzyła ogromne, czasami długie na wiele mil puste przestrzenie, które w wielu miejscach nie wytrzymały nacisku i zaczęły się zapadać.

Teraz jednak, w wyniku trwającej suszy skutki pompowania wody z podziemi stały się znacznie poważniejsze - chcąc ratować swoje plony ludzie czerpią jeszcze więcej wody (szacuje się, że obecnie blisko 60% upraw podlewanych jest wodą pochodzącą ze studni) a to powoduje jeszcze większe zapadanie się kolejnych połaci ziemi. Tylko jedno miasto El Nido obniża się o blisko jedną stopę rocznie, w wielu rolniczych obszarach Kalifonii pękają mosty, kanały i drogi, a służby co raz bardziej uświadamiają sobie, że to dopiero początek ich problemów.

źródło

63. spotkanie Grupy Bilderberg - zobacz kto stanie się częścią "elity" w tym roku

Budząca skrajne emocje i ogromne kontrowersje Grupa Bilderberga spotka się po raz kolejny, a początek już jutro. Zjazd będzie się odbywać w dniach 11-14 w Telfs-Buchen w Austrii. Podobnie jak w poprzednich latach w okolicy będa się odbywać wiece i manifestacje, jednak sami protestujący nie mają co liczyć na dostanie się na teren hotelu - wszystko jest ściśle strzeżone, policja nie wpuszcza nikogo kto nie ma odpowiedniej przepustki. 

Jeszcze kilka lat temu spotkania Grupy Bilderberga otoczone były nimbem tajemnicy a o wydarzeniu pisały jedynie niszowe media i blogi takie jak ten. Dziś jednak nikt już nie kwestionuje istnienia tej grupy, z resztą sami organizatorzy starają się najwyraźniej być bardziej przejrzyści i prowadzą własną stronę poświęconą spotkaniu. Jawna jest także agenda i lista gości. Tematy są ważkie i zapewne pozwolą one na nowe rozdanie w światowej polityce w najbliższych miesiącach. 

Odbywające się od ponad 60 lat coroczne spotkania Grupy mają na celu integrację i wspólne dyskusje na temat istotnych dla Europy i USA tematów, jednym z założycieli Bilderberg był pochodzący z Polski Józef Retinger.

Główne tematy spotkania:

• sztuczna inteligencja
• cyberbezpieczeństwo
• zagrożenia bronią chemiczną
• bieżące zagadnienia ekonomiczne
• strategia europejska
• globalizacja
• Grecja
• Iran
• Bliski Wschód
• NATO
• Rosja
• Terroryzm
• Zjednoczone Królestwo
• Wybory w USA

Lista uczestników:

Castries, Henri de	Chairman and CEO, AXA Group	FRA
Achleitner, Paul M.	Chairman of the Supervisory Board, Deutsche Bank AG	DEU
Agius, Marcus	Non-Executive Chairman, PA Consulting Group	GBR
Ahrenkiel, Thomas	Director, Danish Intelligence Service (DDIS)	DNK
Allen, John R.	Special Presidential Envoy for the Global Coalition to Counter ISIL, US Department of State	USA
Altman, Roger C.	Executive Chairman, Evercore	USA
Applebaum, Anne	Director of Transitions Forum, Legatum Institute	POL
Apunen, Matti	Director, Finnish Business and Policy Forum EVA	FIN
Baird, Zoë	CEO and President, Markle Foundation	USA
Balls, Edward M.	Former Shadow Chancellor of the Exchequer	GBR
Balsemão, Francisco Pinto	Chairman, Impresa SGPS	PRT
Barroso, José M. Durão	Former President of the European Commission	PRT
Baverez, Nicolas	Partner, Gibson, Dunn & Crutcher LLP	FRA
Benko, René	Founder, SIGNA Holding GmbH	AUT
Bernabè, Franco	Chairman, FB Group SRL	ITA
Beurden, Ben van	CEO, Royal Dutch Shell plc	NLD
Bigorgne, Laurent	Director, Institut Montaigne	FRA
Boone, Laurence	Special Adviser on Financial and Economic Affairs to the President	FRA
Botín, Ana P.	Chairman, Banco Santander	ESP
Brandtzæg, Svein Richard	President and CEO, Norsk Hydro ASA	NOR
Bronner, Oscar	Publisher, Standard Verlagsgesellschaft	AUT
Burns, William	President, Carnegie Endowment for International Peace	USA
Calvar, Patrick	Director General, DGSI	FRA
Castries, Henri de	Chairman, Bilderberg Meetings; Chairman and CEO, AXA Group	FRA
Cebrián, Juan Luis	Executive Chairman, Grupo PRISA	ESP
Clark, W. Edmund	Retired Executive, TD Bank Group	CAN
Coeuré, Benoît	Member of the Executive Board, European Central Bank	INT
Coyne, Andrew	Editor, Editorials and Comment, National Post	CAN
Damberg, Mikael L.	Minister for Enterprise and Innovation	SWE
De Gucht, Karel	Former EU Trade Commissioner, State Minister	BEL
Dijsselbloem, Jeroen	Minister of Finance	NLD
Donilon, Thomas E.	Former U.S. National Security Advisor; Partner and Vice Chair, O’Melveny & Myers LLP	USA
Döpfner, Mathias	CEO, Axel Springer SE	DEU
Dowling, Ann	President, Royal Academy of Engineering	GBR
Dugan, Regina	Vice President for Engineering, Advanced Technology and Projects, Google	USA
Eilertsen, Trine	Political Editor, Aftenposten	NOR
Eldrup, Merete	CEO, TV 2 Danmark A/S	DNK
Elkann, John	Chairman and CEO, EXOR; Chairman, Fiat Chrysler Automobiles	ITA
Enders, Thomas	CEO, Airbus Group	DEU
Erdoes, Mary	CEO, JP Morgan Asset Management	USA
Fairhead, Rona	Chairman, BBC Trust	GBR
Federspiel, Ulrik	Executive Vice President, Haldor Topsøe A/S	DNK
Feldstein, Martin S.	President Emeritus, NBER;  Professor of Economics, Harvard University	USA
Ferguson, Niall	Professor of History, Harvard University, Gunzberg Center for European Studies	USA
Fischer, Heinz	Federal President	AUT
Flint, Douglas J.	Group Chairman, HSBC Holdings plc	GBR
Franz, Christoph	Chairman of the Board, F. Hoffmann-La Roche Ltd	CHE
Fresco, Louise O.	President and Chairman Executive Board, Wageningen University and Research Centre	NLD
Griffin, Kenneth	Founder and CEO, Citadel Investment Group, LLC	USA
Gruber, Lilli	Executive Editor and Anchor “Otto e mezzo”, La7 TV	ITA
Guriev, Sergei	Professor of Economics, Sciences Po	RUS
Gürkaynak, Gönenç	Managing Partner, ELIG Law Firm	TUR
Gusenbauer, Alfred	Former Chancellor of the Republic of Austria	AUT
Halberstadt, Victor	Professor of Economics, Leiden University	NLD
Hampel, Erich	Chairman, UniCredit Bank Austria AG	AUT
Hassabis, Demis	Vice President of Engineering, Google DeepMind	GBR
Hesoun, Wolfgang	CEO, Siemens Austria	AUT
Hildebrand, Philipp	Vice Chairman, BlackRock Inc.	CHE
Hoffman, Reid	Co-Founder and Executive Chairman, LinkedIn	USA
Ischinger, Wolfgang	Chairman, Munich Security Conference	INT
Jacobs, Kenneth M.	Chairman and CEO, Lazard	USA
Jäkel, Julia	CEO, Gruner + Jahr	DEU
Johnson, James A.	Chairman, Johnson Capital Partners	USA
Juppé, Alain	Mayor of Bordeaux, Former Prime Minister	FRA
Kaeser, Joe	President and CEO, Siemens AG	DEU
Karp, Alex	CEO, Palantir Technologies	USA
Kepel, Gilles	University Professor, Sciences Po	FRA
Kerr, John	Deputy Chairman, Scottish Power	GBR
Kesici, Ilhan	MP, Turkish Parliament	TUR
Kissinger, Henry A.	Chairman, Kissinger Associates, Inc.	USA
Kleinfeld, Klaus	Chairman and CEO, Alcoa	USA
Knot, Klaas H.W.	President, De Nederlandsche Bank	NLD
Koç, Mustafa V.	Chairman, Koç Holding A.S.	TUR
Kogler, Konrad	Director General, Directorate General for Public Security	AUT
Kravis, Henry R.	Co-Chairman and Co-CEO, Kohlberg Kravis Roberts & Co.	USA
Kravis, Marie-Josée	Senior Fellow and Vice Chair, Hudson Institute	USA
Kudelski, André	Chairman and CEO, Kudelski Group	CHE
Lauk, Kurt	President, Globe Capital Partners	DEU
Lemne, Carola	CEO, The Confederation of Swedish Enterprise	SWE
Levey, Stuart	Chief Legal Officer, HSBC Holdings plc	USA
Leyen, Ursula von der	Minister of Defence	DEU
Leysen, Thomas	Chairman of the Board of Directors, KBC Group	BEL
Maher, Shiraz	Senior Research Fellow, ICSR, King’s College London	GBR
Markus Lassen, Christina	Head of Department, Ministry of Foreign Affairs, Security Policy and Stabilisation	DNK
Mathews, Jessica T.	Distinguished Fellow, Carnegie Endowment for International Peace	USA
Mattis, James	Distinguished Visiting Fellow, Hoover Institution, Stanford University	USA
Maudet, Pierre	Vice-President of the State Council, Department of Security, Police and the Economy of Geneva	CHE
McKay, David I.	President and CEO, Royal Bank of Canada	CAN
Mert, Nuray	Columnist, Professor of Political Science, Istanbul University	TUR
Messina, Jim	CEO, The Messina Group	USA
Michel, Charles	Prime Minister	BEL
Micklethwait, John	Editor-in-Chief, Bloomberg LP	USA
Minton Beddoes, Zanny	Editor-in-Chief, The Economist	GBR
Monti, Mario	Senator-for-life; President, Bocconi University	ITA
Mörttinen, Leena	Executive Director, The Finnish Family Firms Association	FIN
Mundie, Craig J.	Principal, Mundie & Associates	USA
Munroe-Blum, Heather	Chairperson, Canada Pension Plan Investment Board	CAN
Netherlands, H.R.H. Princess Beatrix of the		NLD
O’Leary, Michael	CEO, Ryanair Plc	IRL
Osborne, George	First Secretary of State and Chancellor of the Exchequer	GBR
Özel, Soli	Columnist, Haberturk Newspaper; Senior Lecturer, Kadir Has University	TUR
Papalexopoulos, Dimitri	Group CEO, Titan Cement Co.	GRC
Pégard, Catherine	President, Public Establishment of the Palace, Museum and National Estate of Versailles	FRA
Perle, Richard N.	Resident Fellow, American Enterprise Institute	USA
Petraeus, David H.	Chairman, KKR Global Institute	USA
Pikrammenos, Panagiotis	Honorary President of The Hellenic Council of State	GRC
Reisman, Heather M.	Chair and CEO, Indigo Books & Music Inc.	CAN
Rocca, Gianfelice	Chairman, Techint Group	ITA
Roiss, Gerhard	CEO, OMV Austria	AUT
Rubin, Robert E.	Co Chair, Council on Foreign Relations; Former Secretary of the Treasury	USA
Rutte, Mark	Prime Minister	NLD
Sadjadpour, Karim	Senior Associate, Carnegie Endowment for International Peace	USA
Sánchez Pérez-Castejón, Pedro	Leader, Partido Socialista Obrero Español PSOE	ESP
Sawers, John	Chairman and Partner, Macro Advisory Partners	GBR
Sayek Böke, Selin	Vice President, Republican People’s Party	TUR
Schmidt, Eric E.	Executive Chairman, Google Inc.	USA
Scholten, Rudolf	CEO, Oesterreichische Kontrollbank AG	AUT
Senard, Jean-Dominique	CEO, Michelin Group	FRA
Sevelda, Karl	CEO, Raiffeisen Bank International AG	AUT
Stoltenberg, Jens	Secretary General, NATO	INT
Stubb, Alexander	Prime Minister	FIN
Suder, Katrin	Deputy Minister of Defense	DEU
Sutherland, Peter D.	UN Special Representative; Chairman, Goldman Sachs International	IRL
Svanberg, Carl-Henric	Chairman, BP plc; Chairman, AB Volvo	SWE
Svarva, Olaug	CEO, The Government Pension Fund Norway	NOR
Thiel, Peter A.	President, Thiel Capital	USA
Tsoukalis, Loukas	President, Hellenic Foundation for European and Foreign Policy	GRC
Üzümcü, Ahmet	Director-General, Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons	INT
Vitorino, António M.	Partner, Cuetrecasas, Concalves Pereira, RL	PRT
Wallenberg, Jacob	Chairman, Investor AB	SWE
Weber, Vin	Partner, Mercury LLC	USA
Wolf, Martin H.	Chief Economics Commentator, The Financial Times	GBR
Wolfensohn, James D.	Chairman and CEO, Wolfensohn and Company	USA
Zoellick, Robert B.	Chairman, Board of International Advisors, The Goldman Sachs Group						USA

Podziękujcie państwu islamskiemu - wśród Kurdów odradza się zaratuszrianizm

W irackim Kurdystanie ma w ostatnim czasie niezwykłe zjawisko - starożytna wiara stworzona przez proroka Zaratustrę ponownie budzi zainteresowanie żyjących tam Kurdów. Ma być ona atrakcyjną alternatywą wobec ekspansywnego islamu, który w ostatnim czasie promowany jest przez kalifat.

Zaraszturianizm narodził się tysiące lat temu na terenie dzisiejszego Iraku, jego twórcą ma być Zaratusztra, który spisał jej najważniejsze zasady w księdze zwanej Awesta. Językiem księgi jest awestyjski, jeden z martwych już języków indoeuropejskich, który jednak wywarł znaczący wpływ na współczesny język kurdyjski. Chociaż na całym świecie nie ma więcej niż ćwierć miliona wyznawców zaraszturianizmu, a liczba konwersji była do niedawna na tyle wysoka, że być może już wkrótce religia ta wymarłaby całkowicie. Teraz jednak, wraz z pojawieniem się Państwa Islamskiego doszło do niezwykłego wydarzenia - 1 maja, po raz pierwszy od ponad tysiąca lat w północnym Iraku doszło do odprawienia starożytnej ceremonii zakładania rytualnego pasa, który znamionować ma służbę religii Zaratusztry i wierność jej zasadom.

Zaraszturianie planują wybudować w Kurdystanie 12 świątyni a także będą zwracać się do władz tego autonomicznego regionu by te oficjalnie uznały ich wiarę. Luqman al-Haj Karim, jeden z liderów religijnych wierzy, że zaraszturianizm jest najbardziej "kurdyjską" z istniejących religii: "to ona odbuduje prawdziwą kulturę i wiarę Kurdów".

Zdaniem miejscowych władz trwające obecnie konflikty wewnątrz islamu a także odradzające się poczucie narodowej dumy połączone z poczuciem odrębności Kurdów sprawiają, że stara religia może budzić zainteresowanie. Nie bez znaczenia ma także konflikt z Państwem Islamskim, wobec którego Kurdowie stawiają zaciekły opór.

Fragment powieści "Tajemnica 14 Bramy": Rozdział 26 Zamek Hochosterwitz. Austria

Marc wrócił na zamek rozczarowany. Stojący przy szlabanie ochroniarze spojrzeli na niego obojętnie. Wchodził pod górę powoli, zastanawiając się, co teraz zrobić. Przed oczyma miał obraz redaktora naczelnego. Wiedział, że nie będzie zadowolony, zwłaszcza, że wciągnął w to wszystko Monik. Ta myśl nie zaprzątała go długo. Stracił kobietę, którą kochał. Miał do siebie o to pretensje. Sam wciągnął ją w tę grę. W swoje skomplikowane życie, pełne fascynacji i niezwykłych sytuacji, które on kreował. Dała się temu ponieść. Poddała się jego urokowi. Zaufała mu. Teraz czuł, że ją zawiódł. Nie dopilnował, by los mu jej nie odebrał. Ogarnęło go przygnębienie. Przechodził ponownie przez kolejne bramy drogą prowadzącą na górę. Nie zauważał już ich uroku. Na górze nie czekał na niego nikt. Był sam. Po wejściu do swojej komnaty opadł na fotel. Czuł się zmęczony. Dzień pełen emocji dał o sobie znać. Zamknął na chwilę oczy. Ogarnęło go odrętwienie. Po raz kolejny podczas pobytu na zamku zapadł w głęboki, ciężki sen. Obudził się rano. Był kolejny dzień. Po porannej toalecie zszedł na śniadanie. W komnacie, w której je podawano, nie było prawie nikogo. Zjadł lekki posiłek. Pijąc kawę, układał sobie w głowie plan na dzisiejszy dzień. Postanowił zejść na parking i spotkać się z człowiekiem ze stojącego tam baru. Liczył, że będzie mógł porozmawiać z jego szwagrem pracującym na zamku. Tacy ludzie zawsze wiedzą więcej, niż się wydaje. Stykają się z wieloma ludźmi mającymi dostęp do nie zawsze jawnych spraw. Marc szukał analogii pomiędzy osobami, które uprowadziły Monik, a strażnikami pilnującymi zamku w czasie, w którym przebywali na nim tajemniczy goście. Intuicja podpowiadała mu, że istnieje jakiś związek. Monik nie zniknęła przypadkowo. Leciała do niego i ktoś mógł o tym wiedzieć. Zapewnie ten ktoś nie chciał dopuścić, by się spotkali. Może Monik miała dla niego jakieś informacje, których wartość ktoś ocenił bardzo wysoko. Może ktoś mu nieznany nie chciał dopuścić, by dowiedział się czegoś, co mogło znacząco wpłynąć na misję, jaką powierzył mu naczelny? Cóż takiego wiedziała Monik, że ktoś zaryzykował uprowadzenie córki wpływowego wydawcy jednej z największych światowych gazet? Wypił kawę i zszedł na dolny parking. W barze hałasowała jakaś grupa młodzieży. Zapewne przyjechali na zamek, ograniczając swój pobyt do wizyty w parkingowym barze. Chyba nikt nie uprzedził ich, że cel ich wycieczki stanie się nieosiągalny. Na twarzach młodych ludzi nie dostrzegł jednak rozczarowania. Prześcigali się dobrym nastrojem, krzycząc wszyscy naraz, jeden przez drugiego. Marc uśmiechnął się, szukając wzrokiem barmana. Przypomniał sobie swoje wycieczki szkolne. Nieważne było, dokąd się jechało. Ważne, obok kogo udało się usiąść w autobusie. Pierwsze miłości właśnie tak się przeżywało. Były naiwne, ale jakże cudownie przy tym niezapomniane. Przeciskał się przez tłum młodych ludzi do baru. Chciał przez chwilę porozmawiać z barmanem. Przekazać mu prośbę o zorganizowanie spotkania. Czuł, że może się czegoś dowiedzieć. W końcu, po kilku chwilach, dotarł do lady, na której lądowały kolejne kufle z jasnym, lekko spienionym piwem. Ruch był duży, więc barman poruszał się szybko, starając się spełniać życzenia swoich młodych gości. Marc usiadł na wysokim krześle. Rozglądając się, czekał na chwilę mniejszego ruchu. Zapalił papierosa. Młodzi ludzie odchodzili do stolików, pozostawiając za sobą coraz więcej miejsca przy ladzie baru. W końcu barman podszedł do niego, uśmiechając się szeroko.
– Dzień dobry. Proszę mi wybaczyć, ale ruch zrobił się nagle...
– W porządku – przerwał mu Marc. – Nic się nie stało... klient to klient. – Uśmiechnął się. – Nawet jak jest taki młody... i hałaśliwy – dodał.
Barman odwzajemnił uśmiech.
– Właśnie, człowiek się przyzwyczaił do różnych ludzi, przez te wszystkie lata, jak tu stoi. Napije się pan piwa?

– Chętnie – odpowiedział Marc. – Chciałem z panem chwilę
porozmawiać. Barman zaczął nalewać piwo. Postawił je przed Marciem na firmowej, tekturowej podstawce.
– Czy coś się stało? – nachylił się nad swym gościem.
– Chciałbym, jeżeli oczywiście pan mi pomoże... – przerwał – porozmawiać chwilę z pańskim szwagrem.
– Z moim szwagrem? – zdziwił się barman. – A co się stało? Samochód się panu zepsuł? – Uśmiechnął się.
– Nie, nie... na szczęście.
– A już myślałem, że będzie robota – dodał barman. – Wspominałem ostatnio, jaki z niego zdolny chłop.
Marc rozejrzał się wokół siebie. Ale nie dostrzegł nikogo podejrzanego.
– Widzi pan. Sporo dziwnych rzeczy stało się od czasu, odkąd tu jestem i chciałbym, oczywiście jeżeli będzie to możliwe, czegoś się dowiedzieć... a właściwie o coś zapytać.
– Mojego szwagra? – ponownie zdziwił się barman. – A co on może wiedzieć?
– Wiem tylko – odparł Marc – że to być może moja jedyna nadzieja, by czegoś się dowiedzieć.
Barman spoglądał na niego z niedowierzaniem. Marc od pierwszego spotkania wydał mu się sympatycznym człowiekiem.
– No dobrze. Zadzwonię do niego. Spotkamy się tutaj o dwudziestej, dobrze?
– Oczywiście – ucieszył się Marc. – Będę punktualnie.
Spojrzał na barmana.
– Proszę się na razie nie dziwić... Dla mnie to spotkanie po prostu jest ważne – usprawiedliwił się.

– W porządku – uśmiechnął się człowiek za barem. – O nic już nie pytam. Do wieczora.
– Tak, do wieczora.
Marc wstał. Chciał zapłacić, lecz barman machnął ręką.
– Niech pan zostawi. To na mój rachunek.
Marc podszedł do ciężkich drewnianych drzwi. Wyszedł na zewnątrz, zostawiając w środku rozwrzeszczanych, radosnych młodych ludzi.
Poszedł w kierunku zamku.

Czy na terytorium Polski leżą największe na świecie złoża?

Powyższe pytanie od kilku dni jest przedmiotem dyskusji na wielu forach internetowych i blogach. Wątpliwości dotyczą tego czy faktycznie tak bogate złoża znajdują się w Polsce, co tak naprawdę kryje się pod ziemią i może najwazniejsze: czy opłaca się to w ogóle wydobywać? Oto dwie słynne mapy, które przedstawiać mają polskie złoża kopalne. Imponujące, prawda?

źródło: wykop.pl

źródło: pressmix.eu