Na co dzień blog ten zajmuje się tematyką o wiele szerszą, staram się tutaj przyglądać zjawiskom na skalę globalną, możliwym wojnom spiskom, tajemnicom. Tym razem z racji zainteresowania Śląskiem krótki komentarz na tematy lokalne:
Początek XXI wieku charakteryzuje się koncentracją potencjałów (gospodarczych, intelektualnych) aktywnie uczestniczących w rozwoju cywilizacyjnym. Zachowanie tożsamości oraz uprawnień do autonomicznego zarządzania organizmami społecznymi i gospodarczymi oznacza koncentrację kapitału, a także wyznaczenie wspólnych strategii rozwoju dla jak najszerszych form organizacyjnych. Jeśli spojrzymy na problem z perspektywy nowoczesnego postrzegania technologii uprawiania władzy, dla której organizmy samorządowe to nic innego jak wielkie przedsiębiorstwa, dostrzeżemy konieczność wypracowania nowej orientacji organizmów administracyjnych. Świadczą one usługi publiczne, w których dotychczasowy mieszkaniec staje się wymagającym klientem. Idące za tym zmiany w systemie zarządzania winny prowadzić do efektywniejszego wykorzystywania obecnych zasobów materialnych, finansowych i kadrowych skoncentrowanych w samorządach.
Z przekonaniem należy podkreślić, iż rozwój regionu opiera się przede wszystkim na roli jaką odgrywa samorządność realizowana z powodzeniem zarówno w dużych organizmach miejskich, jak i w najmniejszych zbiorowościach. Idea rozwoju winna opierać się nie tylko na tradycyjnym modelu zarządzania, ale i na transferze na nasz grunt jak najlepszych, praktycznych rozwiązań, które usprawnią organizację życia społecznego i jednocześnie przysłużą się rozwojowi gospodarczemu. Warto przyglądać się koncepcjom, które z powodzeniem wprowadzono już w różnych krajach posiadających skupiska konurbacyjne.
Szczególną rolę w tym procesie odgrywa przedsiębiorczość. Kiedy myśli się o postępowym społecznie modelu przedsiębiorczości należy mieć na myśli zjawisko stałego wykorzystania zasobów (materialnych, gospodarczych, intelektualnych, itp.) w nowy sposób tak, aby zwiększyć swoją sprawność i skuteczność. Konieczność wypracowania rozwiązań powinna służyć wyzwoleniu wielkiej energii drzemiącej w osobach kierujących życiem społecznym tak, aby zwiększyć ich zdolność służenia dobru ogólnemu. Rozwijanie owej energii sprawczej wiąże się z właściwie pojmowanym zagadnieniem przywództwa politycznego, nowoczesnego formowania technologii władzy i właściwych działań promocyjnych.
Wspólnemu planowaniu rozwoju przestrzennego, doskonaleniu systemów komunikacyjnych, rozwiązywaniu problemów odpadów, czy chociażby problemów terenów rekreacyjnych, towarzyszyć winna świadomość, iż Śląsk jest i będzie w zjednoczonej Europie olbrzymim rynkiem ekonomicznym. Winien on być zagospodarowany planowo, przy nadrzędnej funkcji myślenia regionalnego. Poszukiwanie modelu nowoczesnego zarządzania konurbacją, wspólnej, dynamicznej promocji i skoordynowanych inwestycji, może być twórczym uzupełnieniem dla samorządu wojewódzkiego, pozbawionego dotychczas czynnika sprawczego.
Potrzeba zintegrowania obecnych możliwości w ramach Metropolii Silesia, wynika przede wszystkim z potrzeby efektywniejszego zarządzania służbami i instytucjami, które wykraczają poza obszar jednego samorządu: instytucje ochrony zdrowia, bezpieczeństwa czy oświaty. Rozbicie strukturalne wydaje się być czynnikiem hamującym rozwój regionu, stąd też przy pełnej świadomości i rozumieniu potencjalnego oporu materii ze strony formalnych struktur samorządowych, istotne jest wyznaczenie horyzontu, ku któremu podążać będzie integracja. Powstanie Górnośląskiego Związku Metropolitalnego związane jest ze świadomym oddaniem części uprawnień przez obecne samorządy na rzecz instytucji kierującej rozwojem regionu. Konieczne jest jednak, przy planowanym efekcie synergii, myślenie o tych, którzy są obok, niedaleko, jednak poza jej bezpośrednią konstrukcją. Nie da się bowiem budować zamku nie myśląc o jego otoczeniu. Tym bardziej, że każdy etap jego budowy winien być dla niego transparenty.
Myślenie metropolitalne nie powstało dla krytyki obecnej samorządowej władzy, a tym bardziej dla władzy centralnej, lecz dla bardziej efektywnego wykorzystania jej zasobów. Wszak jedynie z dachu wieżowca a nie z pozycji obserwatora umieszczonego w równoległej arterii widać co dzieje się na sąsiedniej ulicy. Twórcze postrzeganie nie zależy więc jedynie od faktu posiadania takowych umiejętności, lecz również od wyboru miejsca, z którego najlepiej widać własne zasoby, a co istotniejsze – perspektywy. Potrzebny jest horyzont zmian, w drodze do którego niezbędne jest akceptowane społecznie przywództwo polityczne
Przywództwo polityczne może być czynnikiem stabilizującym procesy społeczno-gospodarcze. Stabilność można uzyskać poprzez rozwój ekonomiczny. Należy zaznaczyć, iż rozwój gospodarczy czyni demokrację możliwą, natomiast przywództwo polityczne ją urzeczywistnia. Od przywódców, zwłaszcza tych regionalnych i lokalnych oczekuje się wizji, wyznaczania horyzontów przyszłości kolejnych pokoleń. Politycy winni mobilizować się nie tylko do zachowań etycznych, ale przede wszystkim do profesjonalnego wykonywania swojej misji, do stosowania profesjonalnej technologii sprawowania władzy, zorientowanej na wykorzystywanie najlepszych pokładów własnej aktywności. Technologię należy rozumieć jako zbiór metod i technik podejmowania decyzji. To realizacja wyznaczonego celu.
Myślenie w kategorii regionu, wykorzystanie jego silnych stron, nie tylko zwielokrotnia możliwości własnego potencjału, ale może stać się również dla jego mieszkańców impulsem do wyzwolenia społecznej energii, woli intensyfikacji własnej aktywności, którą motywuje życie w znaczącym dla Europy miejscu. Dla pełnej wiarygodności działań, szczególnego znaczenia nabiera staranne przygotowanie koncepcji, z pragmatycznym przedstawieniem wynikających z niej społecznych korzyści.
Siłą regionu jest jego rozwój a wewnętrzne spory, toczone bez ograniczeń, lecz przy wzajemnym zrozumieniu, winny go umacniać a nie osłabiać. Warto przy tym pamiętać, iż siła i pozytywny wizerunek tworzą się gdy na zewnątrz prezentuje się konsensus myśli lub co najmniej jego umiejętną interpretację. Dobrze pojmowany interes w rywalizujących ze sobą regionach Europy wymaga poza genetycznym patriotyzmem wyuczonej woli mediacji i wnikliwego wsłuchiwania się w argumenty każdej ze stron. Przy czym wartością najważniejszą jest szeroki społeczny zasięg wspólnego wypracowywania modelu przyszłości.
Najlepszą promocją Śląska jest przekonanie jego mieszkańców, iż żyją w regionie mającym realną wizję rozwoju, a to Ślązakom od lat jest najbardziej potrzebne.
Stany Zjednoczone i Europa Zachodnia grożą wybuchem kolejnego konfliktu. Ich zdaniem jest to doskonały moment na to by doprowadzić do następnej wojny na Bliskim Wschodzie. W międzyczasie jednak widać wyraźnie, że sytuacja na ich podwórku nie wygląda zbyt ciekawie.
